169 



daar de Wever het aangevangen onderzoek niet heeft 

 voortgezet, zoodat wij de verspreiding dezer variëteit aan 

 de floristen ter onderzoek aanbevelen, 

 var. duriuscula Koch. 



Reeds in Kruidk. Archief 1916 wezen wij op de ver- 

 warring bij de oudere botanisten ten opzichte van den 

 naam „duriuscula"; hoe bijv. Oudemans in zijn flora 

 blijkbaar F. ovina var. duriuscula Koch bedoeld heeft 

 en in zijn Herb, van Nederl. Planten No. 1008 vormen 

 van F. rubra als F. duriuscula uitgaf. Sinds wij ze in 

 1913 op de heide bij Heelsum aantroffen, zijn vele vind- 

 plaatsen bekend geworden. Men treft ze aan in de vol- 

 gende vormen : 



subvar. genuina Hack. 



Deze heeft gladde stengels en bladen, die veel dikker 

 en stijver zijn dan bij de vorige variëteiten. Op aangevoerd 

 zand te Amsterdam groeit ze in de fm. longearistata Hack. 

 met naalden, die langer zijn dan de helft van het kroon- 

 kafje. Ten zuiden van Weesp langs de Vecht vonden 

 wij exemplaren met behaarde aartjes, die tot de fm. 

 villosa S c h r a d. moeten gerekend worden. 



subvar. trachyphylla Hack. 



Deze troffen wij tot nu toe slechts in Z. Limburg aan, 

 speciaal op den St. Pietersberg. Ze onderscheidt zich van 

 de subvar. genuina doordat de bladspriet in 't bijzonder 

 naar den top toe, sterk ruw is. Ook zijn de onderste 

 scheeden der bladen vaak zwak behaard en heeft de plant 

 een iets forscher voorkomen. Ze komt veel voor op de 

 leisteenbergen langs de Maas in België en bereikt zeer 

 waarschijnlijk op den St. Pietersberg haar noordelijke 

 grens. Doordat de plant vaak grauw-groen gekleurd is, 

 heeft men ze verward met de var. glauca, zoodat bijv. het 

 in den Prodromus vermelde exemplaar van de Haas, bij 

 Maastricht gevonden, niet de var. glauca is, maar een 

 typische subvar. trachyphylla Hack. 



