DE NEDERLANDSCHE RUMEX- 

 BASTAARDEN. 



(Tweede deel) 

 DOOR 



B. H. DANSER, 

 fingekomen 31 Januari 1923) 



§ 10. RUMEX NIESSLII (CONGLOMERATUS X 

 STENOPHYLLUS). 



In 1912 ontdekte ik tusschen Rotterdam en IJselmonde 

 op opgespoten grond aan den Varkenoordschen dijk een 

 vreemden /^umeAr-bastaard, dien ik niet kon determineeren. 

 Ik verzamelde ervan en, daar de pluimen nog niet volkomen 

 rijp waren, ging ik later nog eens van dezelfde plant ver- 

 zamelen en nam toen ook den wortel mee voor mijn tuin 

 (zie de nummers 671 en 672 van mijn herbarium). In 1913 

 ontwikkelde zich hieruit een groote, veelstengelige plant, 

 die er geheel uitzag als de in het wild gevondene, maar 

 ook dien zomer kreeg ik geen beter inzicht in de herkomst 

 van dezen bastaard. Ik verzamelde van de plant een deel 

 der wortelbiaderen en de geheel rijpe stengels voor mijn 

 herbarium (de nummers 912 en 913). 



De groote gelijkenis met Rumex Schulzei, dien ik tegelijk 

 verzameld en gekweekt had (zie lit. 9, pag. 249) was mij 

 wel opgevallen, maar de breedere, meer vijfhoekige bloem- 

 dekken met veel duidelijkere tanden en de geheel andere, 

 meer gele of bruine tint van de rijpe pluimen en van de 

 gedroogde wortelbiaderen toonden mij, dat de plant geen 

 Rumex Schulzei was. Toen ik in 1914 op de gedachte 

 kwam, dat de Rumex heteranthos van hetzelfde terrein 

 (zie § 14) een stenop hu Uu s-hastaavd was, begon ik ook in 



