176 



te zien, dat Rumex stenophyllus deel kon hebben aan de 

 vorming van bovengenoemde plant. De andere stamsoort 

 moest dan Rumex conglomeratus zijn en vandaar de tref- 

 fende overeenkomst met Rumex Schulzei en de boven- 

 genoemde verschillen' met dezen bastaard. 



Mijn waarnemingen komen goed overeen met wat 

 Wildt zelf meedeelt omtrent zijn Rumex Niesslii.V\l ildt 

 zegt namelijk (Ut. 20, pag. 381): 



„R. Niesslii m. (R. conglomeratus X biformis). Natur- 

 gemass hat dieser Bastard viel Aehnlichkeit mit dem 

 R. conglomeratus X crispus; er unterscheidet sich aber 

 von ihm durch die viel scharfere, pfriemliche Bezahnung 

 der Früchte, welche auf den R. biformis als Stammvater 

 hinweist, wahrend die Valven des R. conglomeratus X 

 crispus bloss gezahnelt bis ganzrandig sind. 



R. ^Niesslii stand in einer üppigen Staude in einem Graben 

 bei Saitz mit R. biformis in grösster Nahe des (dort eben- 

 falls sparlich vorkommenden) R. conglomeratus." 



In jaargang 1915 van dit tijdschrift vermeldde ik mijn 

 vondst reeds in weinige woorden (lit. 6, pag. 110). Ik heb 

 later geen tweede plant van dezen bastaard meer gevonden, 

 maar op plaatsen, waar Rumex stenophyllus wordt aange- 

 voerd, kan ook Rumex Niesslii aangevoerd of gevormd 

 worden. 



Het is hier wel de beste gelegenheid om te argumen- 

 teeren, waarom ik de plant, die vroeger steeds als Rumex 

 odontocarpus werd vermeld, thans Rumex stenophyllus 

 noem. Bedoelde soort is het eerst in ons land herkend 

 door H e n r a r d , die eenige bij Arnhem en Gorinchem 

 aangevoerde exemplaren determineerde met de Synopsis 

 van Ascherson en Graebner (lit. 2, pag. 713). Deze 

 schrijvers hebben den naam overgenomen van Beek 

 (lit. 16, pag. 38). Zien we bij Beek de synoniemen na, 



