180 



jaargang 1915 van dit tijdschrift (lit. 6, p. 106). In 1920 

 had ik echter een zaaisel van Rumex crispus van 25 planten,, 

 waarvan er 4 bleken af te wijken door veel breedere 

 bladeren. Deze 4 planten hebben in 1921 gebloeid en bleken 

 geheel overeen te stemmen met onze gewone Rumex acutus. 



In de tweede plaats heb ik eenige malen vruchten van 

 /^tzmex acufus uitgezaaid en in tegenstelling met De Bruyn 

 (lit. 3, p. 278) enkele vruchten tot kieming gekregen. Telkens 

 bleek de nakomelingschap te bestaan uit onderling ver- 

 schillende, geheel of bijna geheel onvruchtbare, dikwijls 

 ziekelijk uitziende planten. Op deze zaaiproeven hoop ik 

 elders uitvoeriger terug te komen. 



Rumex acutus is niet moeilijk te herkennen. Hij is bijna 

 volkomen intermediair tusschen Rumex crispus en obtusifolius 

 en verschilt daardoor zóó van de andere inlandsche Rumices, 

 dat verwarring niet noodig is. Voor den beginner in dit 

 geslacht is verwarring mogelijk met de volgende inlandsche 

 soorten en bastaarden: Rumex stenophyllusf^ Rumex odonto- 

 carpus), Rumex balatonus (obtusifolius X Patientia), Rumex 

 Sagorskü (crispus X sanguineus), Rumex Schulzei (crispus X 

 conglomeratus), Rumex Wachteri (obtusifolius x steno- 

 phyllus). 



Van Rumex stenophyllus f= Rumex odontocarpus, zie 

 pag. 176) is Rumex acutus gemakkelijk te onderscheiden 

 door de onvruchtbaarheid en de veel breedere, meest 

 duidelijk hartvormige wortelbladeren. Van Rumex Sagorskü 

 (crispus X sanguineus) en Rumex Schulzei (crispus X 

 conglomeratus) is Rumex acutus te onderscheiden door de 

 veel breedere, meestal diep hartvormige wortelbladeren en 

 de meestal grootere, sterk getande vruchtkleppen. (Zie ook 

 lit. 9, § 5 en § 6): Voor de onderscheiding van Rumex 

 balatonus (obtusifolius X Patientia) zie men § 12, voor 

 de onderscheiding van Rumex Wachteri (obtusifolius X 

 stenophyllus) zie men de oorspronkelijke beschrijving van. 

 dezen bastaard (ht. 9, pag. 261). 



