182 



deering van de zoo algemeene, dikwijls weinig aantrekkelijk 

 uitziende Rumex obtusifolius. En toch moet een florist 

 zich voor deze fout hoeden. Een inzicht in de vormen- 

 rijkdom van een bastaard is onmogelijk zonder een nauw- 

 keurige kennis van de variabiliteit der stamsoorten. Een 

 tweede moeilijkheid bij het onderzoek van i^umex-bastaarden, 

 niet het minst van Rumex acutus, is de zeer wisselende 

 graad van onvruchtbaarheid der verschillende exemplaren. 

 Deze zal ongetwijfeld ten deele afhangen van uitwendige 

 omstandigheden, ten deele van inwendigen aanleg. Uit- 

 wendige omstandigheden, die de vruchtbaarheid kunnen 

 beïnvloeden zijn de weersgesteldheid tijdens den bloei en 

 het al of niet aanwezig zijn van vruchtbare soorten (vooral 

 de stamsoorten), in de naaste omgeving. Een bastaard, die 

 slecht ontwikkeld stuifmeel heeft en niet geheel onontwik- 

 kelde zaadknoppen, zal zeer gevoelig zijn voor de bestuiving 

 met het goede stuifmeel van een der stamsoorten. Ook de 

 onzichtbare, physiologische eigenschappen der planten zullen 

 op de vruchtbaarheid van invloed zijn. Dit verklaart, hoe 

 dikwijls verschillende planten van denzelfden bastaard op 

 dezelfde standplaats in zeer ongelijke mate onvruchtbaar zijn. 

 Door de verschillende onvruchtbaarheid zal op zijn beurt 

 weer de vorm der best ontwikkelde bloemdekken beïnvloed 

 worden. Hier tegenover moet de florist zijn ondervinding 

 en inzicht stellen. 



Laat ons met deze waarschuwingen voor oogen nagaan, 

 wat omtrent de verschillende vormen van dezen bastaard 

 reeds gezegd is. 



De Rumex acutus van L i n n é (lit. 1 2, pag. 335), beschreven 

 met „floribus hermaphroditis ; valvulis dentatis graniferis, 

 foliis cordato-oblongis", wordt tegenwoordig beschouwd 

 als de bastaard van Rumex crispus en obtusifolius. Het is 

 billijk dezen oudsten naam zoo ruim mogelijk op te vatten 

 en dus alle bastaarden van Rumex crispus, sensu amplis- 

 simo, en Rumex obtusifolius, sensu amplissimo, Rumex 



