183 



acutus te noemen en dezen naam niet te beperken tot die 

 vormen, die volkomen met de beschrijving van Linné 

 overeenstemmen. 



In 1822 beschreef Wallroth (lit. 18) een Rumex 

 cristatus. Dit is zeer zeker een bastaard van Rumex crispus 

 en obtusifoUus, zooals Wallroth later zelf ook inzag. 

 Moeten we deze plant nu als synoniem beschouwen met 

 Rumex acutus of als een bijzonderen vorm van dezen 

 bastaard? In het gebied, waar Wallroth zijn Rumices 

 in het bijzonder leerde kennen, kwamen twee ondersoorten 

 van Rumex obtusifoUus scherp gescheiden voor : Rumex 

 Friesii en Rumex siluester. Wallroth noemt Rumex 

 Friesii steeds zonder meer Rumex obtusifoUus en beschrijft 

 Rumex silvester daarnaast als afzonderlijke soort. Uit de 

 beschrijving van Rumex cristatus nu is 'mijns inziens 

 duidelijk op te maken, dat deze plant niets anders is dan 

 de bastaard van Rumex crispus en Rumex obtusifoUus 

 Friesii, en dat Rumex silvester aan de vorming geen deel heeft. 



In 1826 beschreven Mertens en Koch een Rumex 

 pratensis, die alweer een bastaard is van Rumex crispus 

 en obtusifoUus. Ik heb de oorspronkelijke beschrijving 

 van dezen Rumex niet gezien, maar uit de citaten, die ik 

 ervan gelezen heb, lijkt het mij niet onwaarschijnHjk, dat 

 deze beschrijving in het bijzonder goed past op den 

 bastaard van Rumex crispus met Rumex obtusifoUus 

 Friesii. {Zie vooral lit. 4, pag. 54). Ook de exemplaren 

 uit het herbarium van Koch, die zich bevinden in 's-Rijks 

 Herbarium te Leiden, schijnen mij toe van Rumex Friesii 

 en niet van Rumex silvester af te stammen. 



De Bruyn onderscheidde (lit. 3, pag. 274-283) drie 

 Rumices die hier besproken moeten worden : Rumex 

 acutus, Rumex conspersus en Rumex laevigatus. Onder 

 , Rumex acutus Linné bracht hij alle exemplaren, die 

 overeenkwamen met de beschrijving van de Rumex pratensis 

 van Mertens en Koch, welke hij voor volkomen 



