196 



Reeds twee maal is er een bastaard van Rumex obtusifolius 

 en Patientia onder een binairen naam beschreven. De 

 eerste maal door Simonkai in 1877 als Rumex eru- 

 bescens. (Zie bij Re chin g er, lit. 15, pag. 6, bij Beek, 

 lit. 16, pag. 36, en bij Ascherson en Graebner, 

 lit. 2, pag. 746). Simonkai heeft met dezen naam echter 

 uitdrukkelijk den bastaard bedoeld van Rumex Patientia 

 met de ondersoort Rumex silvester. De tweede maal is 

 er zoo'n bastaard beschreven door Borbas in 1900 en 

 benoemd als Rumex balatonus. Het schijnt, dat Borbas 

 zich er niet over uitgelaten heeft, welke ondersoort van 

 Rumex obtusifolius deel had aan de vorming. Daarom 

 meen ik de plant van De Wever wei Rumex balatonus, 

 doch niet Rumex erubescens te mogen noemen. 



Is mijn opvatting van deze nomenclatuurkwestie juist, 

 dan 'ZOU ik de volgende benoeming willen voorstellen. 



Rumex Patientia x obtusifolius (sensu amplissimo) = 

 Rumex balatonus Borbas. 



1. Rumex Patientia X silvester = Rumex erubescens 

 Simonkai. 



2. Rumex Patientia X Briesii = Rumex Deweveri 

 (nomen novum). Zie ook de plaat op bladzijde 194. 



§ 13. RUMEX ARESCHOUGII (CRISPUS X PA- 

 LUSTER). 



Dezen bastaard heb ik voor het eerst als inlandsch 

 vermeld in jaargang 1915 van dit tijdschrift (lit. 6, pag. 1 14). 

 Hij is opvallend van uiterlijk en behoort niet tot de zeld- 

 zaamste i?ume:)c-bastaarden in ons land, hetgeen wel blijkt 

 uit de lijst van vindplaatsen aan het eind van deze para- 

 graaf. Waar Rumex crispus en paluster in groote hoeveel- 

 heid dooreen groeien is hij bijna steeds te vinden. Rumex 

 Areschougii is goed intermediair tusschen de stamsoorten en 

 gelijkt daardoor op geen van beide. Voor den beginner is 

 verwarring mogelijk met slecht ontwikkelde exemplaren 



