202 



overigens zeer weinig, Er is ook eenig verschil in de 

 gekroesdheid der bladeren, in den habitus en in de kleuren 

 der geheele plant : Ramex stenophyllus is namelijk slapper, 

 kleinere planten hebben een smallere, groote planten 

 een lossere pluim. De kleur is zelden roodachtig, vaak 

 eenigszins bruingeel ; de bladeren zijn minder kroes. Ver- 

 gelijkt men nu de ongetwijfeld echte planten van Rumex 

 Areschougii (van plaatsen waar geen Rumex stenophyllus 

 gegroeid kan hebben) met ongetwijfeld echte planten van 

 Rumex heteranthos (uit de naaste omgeving van een groote 

 hoeveelheid Rumex stenophyllus), dan komen overeenkom- 

 stige verschillen zwak voor den dag. Ook Rumex heteranthos 

 is tengerder, heeft lossere bloeiwijzen, heeft langere tanden, 

 een bruinere tint en minder gekroesde bladeren dan Rumex 

 Areschougii en de tanden hebben iets meer van die van 

 Rumex stenophyllus. Meetbare verschillen kan ik echter niet 

 opgeven. In de vruchtkleppen van echte planten van Rumex 

 Areschougii treedt bovendien zeer duidelijk een gelijkenis 

 op met Rumex stenophyllus. 



We zien dus duidelijk, dat hier dezelfde moeilijkheden 

 optreden als bij de onderscheiding van Rumex Wachteri 

 en Rumex acutus (lit. 9, pag. 260) en van Rum^ex Niesslii 

 en Rumex Schulzei (§ 10). ïk kan dus niet beter doen dan 

 Rumex heteranthos en zijn dubbelgangers in de opmerkzame 

 waarneming van mijn medefloristen aanbevelen. 



Als vindplaatsen van ongetwijfeld goede planten van 

 Rumex heteranthos kan ik opgeven : 



Tusschen Rotterdam en IJselmonde, 1912, Danser in 

 herbarium Danser, de nummers 676, 677, 678, 679,680, 

 en 681 (waaruit ik kweekte de nummers 917, 918 en 919, 

 zie boven). 



Tusschen Rotterdam en Schiedam, 1915, Danser in 

 herbarium Danser, de nummers 2756, 2773, 2789. 



Uit den wortel van 2756 kweekte ik de nummers 3303, 

 3304 en 3305, uit den wortel van 2773 kweekte ik 3306. 



