203 



Van de laatste vindplaats heb ik ook twijfelachtige 

 planten, die misschien Rumex Aveschougii zijn, namelijk de 

 nummers 2754, 2755 en 2758. Zie ook het einde van § 13. 



Ten slotte eenige opmerkingen omtrent de nomenclatuur. 



Deze bastaard schijnt slechts éénmaal van een binairen 

 naam voorzien te zijn en wel als Rumex heteranthos 

 door B or bas in 1878. Evenwel schijnt Borbas er ook 

 eerst een bastaard van Rumex crispus en palustev in gezien 

 te hebben en als zoodanig vinden we Rumex heteranthos 

 ook opgegeven bij Haussknecht (Ut. 11). Later schijnt 

 Borbas zelf bemerkt te hebben, dat zijn interpretatie niet 

 juist w^as en dat zijn Rumex heteranthos een bastaard was 

 van Rumex paluster en stenophyllus. Zie verder de lite- 

 ratuuropgaven bij Beek (lit. 1 6, pag. 46) en Ascherson 

 en Graebner (lit. 2, pag. 762). Beek vermeldt niets 

 over de moeilijkheid van de onderscheiding van dezen bast- 

 aard en Rumex Areschougü. Ascherson en Graebner 

 evenmin. 



In 's-Rijks Herbarium ligt een authentiek exemplaar van 

 Borbas onder nummer 908. 1 75 — 279 : Hungaria orientalis, 

 in paludosis exsiccatis prope pagum Vésztö, 20, VIII, 1894. 

 Het is een niet groote tak met goed ontwikkelde bloem- 

 dekken, die geen aanleiding geeft om aan mijn deter- 

 minaties te twijfelen, maar die mij ook bovengenoemde 

 moeilijkheden niet helpt oplossen. 



Over het gebruik van den naam Rumex stenophyllus 

 in plaats van Rumex odontocarpus zie men pag. 176. 



§ 15. RUMEX STENOPHYLLOIDES (MARITÏ- 

 MUS X STENOPHYLLUS). 



Na wat ik in de vorige paragraaf gezegd heb, behoef 

 ik over Ruhiex stenophylloides niet veel meer op te 

 merken. De vruchtkleppen zijn tot 4 mM. lang en aan 

 den voet tot 3 mM. breed, de tanden tot 3 mM. lang. 



