4 VERHANDELING 



den fleer» met zyne eigene ftofFe, dat 

 bevogtigd en tusfchen de fteenen ge* 

 {treken wierd. Maar men vond dit te 

 heet. Ook weerftonden de zouten en 

 zwavels in dat fteen-ftof tegen s 't water 

 en het deugdelyk doorwerken. Het 

 werk viel van malkanderen* Men moed- 

 dan 



gemengd , op dat zy diergelyk , falpeterig zout 

 uit hei zand of uit den gejlampten fteeti zouden baa- 

 ien. 



By gebrek van falpeter neemt men myn- of eenig 

 ander zout. Salpeter en zwavel geeven fteen (6 B. 

 4 H ) omdat derzelver zouten met de vettigheden 

 vereenigen, de vogten vervliegen, en dus de aar- 

 den gelymd worden. Dat zand veel nitrum of zout 

 heeft," zegt Blancourt, de l'art de verrerie. 

 4 H. In 't zand :s ook zwavel: dat blykt, om- 

 dat het glas, daaruit gemaakt, door vryving vuur- 



iïoffen uitfpaf. Deze Ele&riciteit zou moge- 



]yk nog fterker kunr.en zyn , als glas wierd gemaakt 

 uit zwavel en borax \olgens KiRCriERS opgave, 

 dus : Neem eert goed deel gemeenen zwavel . doet 

 g Loot in een fmehkroes s en zötze onder een 

 gloejende moffel om te branden. Deze verbrand 

 zynde, doet 'er weder dre Loot in, en vervolg 

 dat zo lang tot dat 'er een Pond verbrand is ; daa 

 blyft in de fme'U kroes omtrent een half Loot grau- 

 we asfehe. Verders brand men zo lang zwavel, 

 tot dat 'er tien Ponden verbrand zyn. En de vol- 

 gende Ponden geeven ieder één Loot asfehe. Ook 

 word die grauwe asfehe allengs rood. Neem 

 dan van deze asfehe een Loot, borax een vier- 

 de Loots ; fmeltze op een fterk vuur, zo krygt 

 men glasj dat gezegt word uitnemende kragten te 

 hebben* 



