OVER DE KALK. 5 



dan den indrang des waters in dat meel 

 gemaklyker maaken , en dus de weer- 

 ftaande kragt van 't zout en zwavel ver- 

 minderen. Men tragte dan den fteen te 

 openen door branden , en 'er een ge- 

 deelte zouts en zwavels uittedryven ; 

 de gebrande fteenen tot meel te maaken 

 en met water te mengen ; de voegen 

 der opeengeftapelde fteenen daarmede 

 te vullen ; en een muur te bouwen. Zie 

 daar de fleenkaïk. — Doch zo vond 

 men weder te veel zouts en zwavels 

 verfpild , en de kragt daaruit weggeno- 

 men om weder bard te worden ; en dat % 

 als 't vogt 'er uit vervloog , de Kalk 

 droog en min of meer los bleef, naar 

 mate dat ze meer of min zout en zwa- 

 vel uit den ongebranden iteen , tusfehen 

 welken ze wierd verwerkt , konde na 

 zich trekken. Men kwam dus nader tot 

 zyn doel. Men behoefde maar eene 

 ftoffe by de Kalk te doen , die 't verloren 

 zout en zwavel in 't geheel weder ver- 

 goede , en de Kalk deed verharden Men 

 vond niets bekwamers dm grof „ oïfcherp 

 zuiver zand , beffcaande uit kleine (teen- 

 tjes , vol zouts en zwavels; 't geen 'er de 

 gisting , hitte , en 't vogt , in 't bewerken 

 van de Kalk uithaalde , en met de gele 



A 3 digde 



