18 VERHANDELING 



Dikke verwulften, op vogtige gron- 

 den gebouwd, en van boven met aarde 

 of zand zonder tras en zonder grof kies- 

 zand bedekt en zonder rioolen , vogtig 

 gemetfeld zj'nde, verfteenen byna nooit. 

 Het zout, door teveel vogts losgemaakt, 

 hangt als falp eter- takjes aan 't verwulft, 

 of loopt langs de muuren af: en de kalk 

 in de voegen nog nat zynde fpoelt het 

 bo venftaande vogt uit de opgelegde aarde 

 al het fyne uit de kalk. Door denzwaa- 

 ren laft van de zo ipoedig op het nieuwe 

 verwulffel gebragte aarde, en het te fpoe- 

 dige uithaalen van de formeelen of on- 

 derfleuningen , worden de fteenen van de 

 verwulften te fterk geperfl , zo dat de 

 natte nog niet verfteende kalk aan allen 

 kanten der voegen uitbarft , en het ver- 

 wulft daar door moet zakken. 



Hoe kunnen dan zwaare muuren, 12 

 a 15 voeten dik, aan de twee buitenfte 

 zyden regelmatig opgehaald, doch van 

 binnen onregelmatig gevuld met ftee- 

 nen , en dikke kalk daar tusfen , voorts 

 volgegoten met één deel beilag, en twee 

 deelen waters, ooit droogen of verhee- 

 len ? Men weet dat zy gemaakt zyn ; wat 

 kan men 'er van vervvagten ? Moeten ze 

 niet van binnen altoos nat zyn ? Of, 't 



wa- 



