van MATTHEUS IX, 16. 53 



Thans zyn \vy zo verre gekomen , 

 dat wy op de Vierde reden het zinbeeld 

 zullen toepasfen. Naadat de Heer met 

 eene fraaije en zeer verilaanbaare gely- 

 kenisfe had aangetoond , dat de in (tel- 

 lingen van vallen nu Zynen Difcipelen 

 niet voegden; bedient HyZich van twee 

 Parabelen, dat is van een ingewikkelder 

 en duiflerder rede volgens Zyne gewoon- 

 te terwyl Hy de onkunde en de licht- 

 vaardigheid van deeze vitteren voorheeft 

 te berifpen. De eer/ie daarvan richt Hy 

 meelt op de Pharifeen, maar de tweede 

 op de Difcipelen van Johannes. In de 

 ecrjte beftraft Hy de dwaaze zucht der 

 Phaiïfeeuwen tot de overleveringen en 

 tot bygeloof en verge'ykt hen met eeu 

 dwaas menfcb , die een ruuwen lap naait 

 aan een oud kleed , tot deszelven blyk- 

 baar naadeel, fchoon Hy het tegendeel 

 gedagt had: en dat wel zeer ter zaakeen 

 tot verdeediginge van zyne Difcipelen. 

 Zy hadden gevraagd , waarom de Phari- 

 feen en Johannieten meenigvuldig en 

 frreng vaftten, en zyne Difcipelen niet? 

 De Heer antwoord , dat droefheid en 



D 3 vallen 



