der P E E Z E N. 331 



r£its) welke zig in de kniefchyf en voor- 

 namentlyk in het uitpuilende gedeelte 

 van het voorfte en bovenfte des 

 fcheenbeens, inplant, zomwylen door 

 een fïerke infpanning van kracht en ge- 

 weld der fpieren , en zonder tegen 

 eenig uitwendig lighaam te raaken , 

 breeken kan , heeft F. Ruisch ,inzyne 

 Centuriis anatom. medic. Chirurg. , Cent. 2. 

 Obfervat. 2. met twee merkwaardige en 

 duidelyke voorbeelden, beveiligt, die 

 waardig zyn geleezen te worden. De 

 Heer Deverel, geeft in de philofoph. 

 transa&ions No. 365. p. 44. daar van ook 

 drie gevallen op; en meent, dat het 

 breeken van deeze pees , dikwils voor 

 een breuk van de kniefchyf, word aan- 

 gezien en behandeld ; althans hy ver- 

 haalt één geval van een man , dien ter- 

 wyl hy van zyn paard viel , deeze pee- 

 zige band onder aan de kniefchyf brak. 

 De kniefchyf, die geheel was geblee- 

 ven, vond hy vier vingerbreed, van 

 het afgebrooken eind der pees , dat zelf 

 als een hardigheid aan het fcheen-been, 

 was te ruggebleeven , verwyderd ; het 

 geen hem in 't eerft in vermoeden had 

 gebracht , dat de kniefchyf zelf ge- 

 brooken was. Door een goed verband, 



ge- 



