490 VOORST, over 't BEGINSEL 



Nogtans is het alleen de gewoonte, en 

 't gemak , of klaarheid , die eene nei- 

 ginge of gewaar wordinge zoo ras weegt 

 en toetft, aanneemt of verwerpt, dat 

 men het voor een en dezelfde werk- 

 zaamheid zoude aanzien. 'tMinftgefle- 

 pen verftand zal zig het getal een en 

 vyf, met tweemaal drie vergelykende, 

 het onmiddelyk befluit van even groot- 

 heid, als Natuurlyk en ingefchapen ver- 

 beelden ; daar zoo men die getallen wat 

 vergroot , het zelve verftand zig in de 

 uitrekening daar van wel haaft min of 

 meer zal vermoeijen , na mate het zig in 

 dat onderzoek gewoon is te oeffenen. 

 Niet anders zyn der menfchen zedelykê 

 daden ; waarvan , fommige hunne goed- 

 heid of kwaadheid op het fchielykft aan 

 de ziel openbaren , daar andere meer 

 onderzoek en nadenken vereisfchen : 

 wierden wy onwetende , en van zelfs 

 gedrceven en gebragt , daar wy weezen 

 moeiten ; waartoe , bid ik U , onze 

 vermogens om voort te gaan ? Waar toe 

 de oogen in het Lichaam , of de ver- 

 ligting in de Ziel , zoo niet om ons te 

 geleiden ? Tot het goed en deszelfs 

 ontdekkinge gedreeven te worden, is 

 zoo verre van het zelve te verkiezen , 



of 



