van het NATUURLYK REGT. 499 



len van die gewcnfchte orde niet weer 

 begeeven ; hy wanhoopt er meede te 

 regt te komen , en blyft in aanhouden- 

 de verlegendheid voor de aanflaande 

 verantwoordinge ; of vleit zig met de y- 

 dele hoope , dat het nog alles ten bes- 

 ten zal uitvallen , dat het verwarde 

 over het hoofd gezien , en het te kort 

 komende kwyt gefeholden zal wor- 

 den. 



Het Zinnebeeld is niet oneigen , zal 

 men zeggen, maar de Rekenkunjï , zoo 

 bekwaam zynde om als by trappen en 

 handtaflelyk iemand te overreeden van 

 de waarheid eener veronderftellinge , 

 en de Redemerkunde op gelyke wyze 

 fchynende voort te gaan , hoe komt het 

 dan , dat- daar een ieder aanftonds zy- 

 ne toeftemming aan de Wiskundige 

 uitkomfte van de *eerfte zal geeven; 

 dikwils dezelfde Menfch aan het een- 

 vormig flot van evengelyke Ziels-re- 

 keningen , ik meen aan eene en dezelf- 

 de Zedelyke waarheid , zig dan eens 

 onttrekt , dan wederom onderwerpt ? 

 Het onderfcheid is ligt na te gaan : In 

 de Wiskunde blyft de Ziel in haar ge- 

 heel, niets is 'er dat haare byzondere 

 vermogens kan te leur ftellen en nut- 



li 3 te* 



