van het NATUURLYK REGT. 503 



toegekeert , en voort blyft gaan langs ee- 

 ne allengskens verwyderende fpaek, 

 naar den gemeenen omtrek der afdwa- 

 lingen , kan niemand hunner de waar- 

 heid weder vinden , zonder zig om te 

 keeren , en tot het heilzaam middel- 

 punt zig op nieuws te begeeven. 



Hoe het nogtans geftelt zy, met het 

 getal der zulke die van den regten weg 

 afwyken, de menigte derzelve zal de 

 dwalingen nooit van aart doen veran- 

 deren: de Waarheid is een , klaar, en 

 geopend ; naby genoeg, , om gevon- 

 den te worden. De Orde en gepaftheid 

 der omftandigheden zyn en blyven die 

 ze zyn , 't zy men dezelve gadeflaat 

 of niet: en nu en dan ftralen zy dog 

 door de dikfte nevels der dwalingen 

 en afwykingen heen. Het eeuwigduu- 

 rend onderfcheid tufTchen Orde en wan- 

 orde, Regt en onregt , kanmetnaame, 

 dog nimmer met 'er daad uitgewifcht 

 worden : met vergift gezond te verkla- 

 ren zal men het zelve nooit zodanig 

 maken ; en de magtigfte Dwingelan- 

 den zullen de duillernis nergens de 

 Natuur van het ligt doen aanneemen. 



Daar is geen Land of Taal, daar men 

 de denkbeelden niet kan uitdrukken 



Ii 5 van 



