van het NATUURLYKREGT. 509 



land , tegen Hoebes , en zyne navol- 

 gers , is aangedrongen ! 



Gelyk in de gewaflen de eerfte Re- 

 gel is , dat groote of kleine, vroege of 

 latere, ten gemeene nuttigheid en ge- 

 noeglyk gebruik voor Menfchen en 

 Dieren verftrekken: zoo is het meede 

 in het Zedelyke , dat alles niet teffens 

 even groot kan zyn , of ter gelyker 

 plaatfe; maar, op dat Veeren en Roer- 

 fels in eikanderen mogen paffen , zy- 

 ner kleine die den afftand van de groo- 

 ten aanvullen, en alles op eikanderen 

 zoo draaijende en gangbaar houden. 

 Men moet, zegt Seneca, voor een ander 

 keven , indien men voor zig zelfs wil ke- 

 ven : Wat zouden een deel op een ge- 

 itapelde raderen by eikanderen doen, 

 zoo ieder derzelve tot vereenigde be- 

 weginge niets toebragt? Waartoe zou- 

 den de fpraakleden den menfch gege-~ 

 ven zyn, het fchaamrood den getrof- 

 fene, de bleekheid den ontroerde, zoo 

 niet om andere deelgenoten te maken 

 van hunne inwendige gevoelens? Waar- 

 toe de belangens , en nooddruften on- 

 der een geweeven , zoo zy niet tot 

 grondflag zullen ftrekken van alle hul- 

 pe, kunften, handel, en zamenlevin- 



cr e 9 



