522 VOORST, over 't BEGINSEL 



ben niet alleen , hier op aarde , de God- 

 heid als Getuige en Rigter hunner da- 

 den aangemerkt ; maar zyn meeft alle , 

 met Socrates , overtuigt geweeft, van 

 de onmogelykheid om ooit zig te ont- 

 trekken aan de jtraffe •> die het overt reeden 

 der Natuurlyke Wet moest volgen: Daar, 

 volgens Cicero , zoo wie de altyd duu- 

 renoe Wet Gods zal fchenden , voorze- 

 ker geflraft zal worden, offchoon /taalles 

 nwgt ontvlieden , wat men gewoonlyk ftraffe 

 heet. Waar tegens zegt Plutarchus , 

 door Gods orde , en een gevolg der Na- 

 tuurïyke daden , de Deugd in der daad 

 gelukkige beloninge zal ontfangen , te wee- 

 ten, het hoogfle goed, het einde der wys- 

 heid, Gode celyk te worden. 6 Door- 

 lugtige dag ! roept elders Cicero , wan- 

 neer ik my van dit waereldfch gewoel, en 

 deeze wanorde zal affchelden, en naar 

 de volmaakste vergadering der Zielen 

 verryzen. 



Zie daar eene ruwe fchets van de 

 verpligting der Menfchen , om de wille 

 Gods, hen uit de orde der gefchapene 

 dingen bekend gemaakt, getrouwelyk 

 natekomen : Deeze Orde der dingen, 

 zoo ligt te ontdekken, in het geheu- 

 gen te behouden, en te agtervolgen, 



ver - 



