28 



worden. De laatste paragraaf eindelijk , over de verdere ont- 

 wikkeling der plant , had ik achterwege gelaten op grond dat 

 onze kennis nog onvoldoende is om hiervoor positieve resultaten 

 te -verkrijgen. Voorshands kan zij niet veel anders bevatten dan 

 onvruchtbare algemeenheden , of eene opsomming van allerlei 

 waarnemingen zonder onderlingen samenhang. 



Over het algemeen intusschen is de genoemde verhandeling 

 — vooral wanneer men in het oog houdt, dat zij eene eerste 

 proeve is van een jeugdig schrijver — helder en grondig be- 

 werkt. De Heer de Vries heeft zich bovendien als een dege- 

 lijk natuuronderzoeker doen kennen door een tal van eigen, goed 

 genomen proeven , die aan zijn geschrift vooral waarde bijzet- 

 ten en verdienen ook buiten het beperkt gebied eener dissertatie 

 bekend te worden. Ik acht de meeste dezer proeven belangrijk 

 genoeg om ze hier grootendeels met des schrijvers eigen wooi'- 

 den te vermelden. 



Bij het onderzoek naar de hoogste temperatuurgrens van het 

 plantenleven vond de Vries, dat zoowel Sachs als Schultze 

 meenen , tengevolge van hunne proeven deze grens op 45°C. 

 in water en 52" in lucht te mogen stellen. Hiertegen plei- 

 Iten echter de waarnemingen van wieren , welke in bronnen 

 even , wier Avater warmer is dan 45° ; waarnemingen , die te 

 talrijk en te nauwkeurig zijn dan dat men aan de juistheid 

 der uitkomst moge twijfelen. Tot oplossing dezer tegenspraak 

 heeft de Vries de volgende proeven genomen: 



I. In potten gezaaide en krachtig groeiende planten werden 

 in een verwarmingstoestel geplaatst , geheel naar het voorbeeld 

 van den door Sachs (Handbuch der Experim. Physiol, p. 66) gc- 

 bezigden toestel ingericht , doch die zonder de klok gebruikt 

 werd. Een horizontaal scherm beveiligde den stengel en de bladen 

 voor de opstijgende warme lucht ; het liet twee thermometers 

 door , waarvan de een de temperatuur der aarde in het mid- 

 den , de ander die aan den rand van den pot aangaf. De 

 temperatuur der aarde steeg steeds langzaam , werd dan ge- 

 durende een half uur constant gehouden en daalde na afloop 

 der proef eveneens langzaam. Waren de wortels door de verwar- 

 ming gedood , dan was dit na eenige dagen aan het verlepte en 



