37 



den thermometer gehouden , die de temperatuur van dit water 

 aangaf. Na eenige minuten werd het voorwerpglas snel gedroogd 

 en de snelheid der beweging wederom bepaald. Toen het praepa- 

 raat de temperatuur van het vertrek had aangenomen , en de 

 oorspronkelijke snelheid zich hersteld had , werd het andermaal 

 verwarmd en deze bewerking nog eens herhaald. Zoo werd. 

 1 mm. lengte door de korreltjes bij 210.7 doorloopen in 205 sec. 

 en na verwarming tot 28°.2 doorloopen in 226 sec. 

 » » » 33°.0 » » 240 » 



Bij een ander haar werd 



1 mm. bij 20''.8 » » 164 » 



Na verwarming tot 27°.! » » 203 » 



» » » 34''.0 stond de beweging stil. 



Evenzoo bij een derde haar werd 



1 mm. bij 20*'.8 doorloopen in 99 sec. 

 Na verwarming tot 24°. 3 » » 126 » 



» » » 33°.l stond de beweging stil. 



Dus hoe grooter de verandering van temperatuur , des te 

 aanzienlijker is , ceteris paribus , de vertraging der beweging. 

 Hetzelfde had plaats bij dalende temperatuur. Haren , waarin 

 bij 22°,0 de snelheid gemiddeld 1 mm. in 174''' was, langzaam 

 verwarmd tot 28°,4 (waarbij de snelheid van beweging toenam) 

 en daarna snel afgekoeld tot 22°,0 , vertoonden slechts eene 

 snelheid van 1 mm. in de 198''' ; na langzame verwarming 

 tot 40° en snelle afkoeling tot 22^,0 , 1 mm', in 230"'. ; na 

 eene verkoeling van 42°,5 tot 22°,0 stond de beweging stil. 



Proeven over imbibitie. 



Het zwaartepunt der verschillende onderzoekingen van den 

 Heer de Vries ligt in zijne proeven over imbibitie. Hij heeft 

 getracht proefondervindelijk uit te maken, in welke mate zoowel 

 de absolute hoeveelheid van het geimbibeerde vocht als de snel- 

 heid van imbibitie bij levende celwanden afhankelijk zijn van 

 de temperatuur ; een onderwerp , waarover tot heden geen op- 

 zettelijke proeven bekend waren. Voor dit doel heeft hij op 



