42 





0,257„ 



0,57o 



0,75»/„ 



i,07„ 



Vóór. 

 Na 1 uur. 

 Na 2 uur. 



1—6 

 8—6 

 9—2 



2—1 



7—0 

 8-2 



2—2 

 4__4 



4—6 



1—7 

 4-3 



4—5 



Dus hoe hooger concentratie , hoe minder vocht de celwanden 

 imbibeeren. Bij 5% en hooger vindt men een verhes van vocht 

 en dus een ont winden. 



Uit het voorgaande kunnen twee methoden afgeleid worden 

 om den invloed der temperatuur op de snelheid , waarmede 

 celwanden zich in water of zoutoplossingen imbibeeren , aan te 

 toonen : 1*^. men vergelijkt gelijke strooken uit hetzelfde inter- 

 nodium , die bij verschillende temperaturen zich imbibeeren ; 

 2*^. men gebruikt slechts een strook, Iaat deze zich bij een be- 

 paalde teinperatuur imbibeeren en bepaalt na verloop van eenigen 

 tijd de snelheid van het opnemen van water , dus b. v. de ver- 

 lenging in een half uur. Dan brengt men de strook in water 

 van hooger of lager temperatuur en ziet na een half uur of de 

 snelheid grooter was dan in het voorgaande half uur. Is dit 

 het geval , dan volgt hieruit , daar de snelheid bij gelijke tem- 

 peratuur hoe langer hoe kleiner wordt , dat de snelheid bij de 

 laatst gebruikte temperatuur grooter is , dan bij de eerst ge- 

 bruikte. Beide methoden heb ik steeds gevolgd. 



I. Jonge stengeldeelen van Valeriana officinalis , genomen 

 onder inflorescentiën , wier eerste bloemen zich juist geopend 

 hadden , werden volgens beide methoden onderzocht. De resul- 

 taten der proef bevat de volgende tabel ; de inrichting was 

 deze : Uit elk stengeldeel (I — V) werd een stuk van de opge- 

 geven lengte in 3 of 4 strooken gesplitst , die elk even lang 

 als het oorspronkelijke stuk waren ; daaruit werden telkens de 

 twee meest gelijke voor de proef uitgekozen. De eene strook (a) 

 bleef één uur in water van 43° , daarna een half uur in wa- 

 ter van 15"; de andere (&) één uur in water van 15°, daarna 

 een half uur in water van 43°. Om het halve uur werd het 



