161 



dat zij geene andere wezen kan dan R. c o r o n a t a C r é p. 

 Zekerheidshalve echter , zond hij er een exemplaar van aan 

 den auteur dier soort zelven , doch ontving daarop het bericht, 

 dat onder R. coronata iets anders verstaan wordt, doch dat 

 de quaestieuse vorm , die den Heer C r é p i n onbekend was , 

 nauwkeurig door hem zou worden nagegaan. Daar de Hr. 

 C r é p i n zich reeds sedert geruimen tijd onledig houdt met 

 het verzamelen van bouwstoffen voor eene Monographie der 

 Rozen , en in de B u 1 1 e t i n s der Belgische botanische Ver- 

 eeniging reeds een begin heeft gemaakt met de mededeeling 

 van de uitkomst zijner onderzoekingen , zoo kon de beslissing- 

 in de aanhangige zaak aan geen beter scheidsrechter worden 

 opgedragen. Zie verder over deze Roos : van E e d e n , F 1. 

 Batava, afl. 219 pi. I, en Oud e mans Fl. v. Nederland, 

 2e editie , Deel II. 



Nog wordt door denzelfden spreker ter tafel gebracht een 

 Trifolium, door hem in den zomer van 1871 gevonden 

 langs den weg , die van Velzer-End naar het Bloemendaalsche 

 Bosch voert. In de onmiddellijke nabijheid van eerstgenoemd 

 logement groeide de plant in talrijke exemplaren , tusschen 

 welig gras , met de gewone roode klaver (T. p r a t e n s e) , 

 doch zij onderscheidde zich daarvan, reeds bij een oppervlakkig on- 

 derzoek, door rozeroode eenigszins paarse, bloemen an een minder 

 vroegen bloei. Want terwijl alle schermen van T, pratense 

 hunne bloemen reeds volledig ontplooid hadden, waren er aan 

 die der andere nog slechts zeer enkele open. Voor het overige, 

 was er tusschen de beide Tri folia geen verschil, zoodat de 

 nieuwgevonden vorm wel op geen hooger titel dan dien van 

 verscheidenheid aanspraak kan maken. Spreker stelt voor hem 

 Trif. pratense L. var. roseum te noemen, en hoopt 

 hem onder dien naam in zijn Herbarium van Nederlandsche 

 planten uit te geven. 



De Heer O. legt verder aan de Vergadering prachtige exem- 

 plaren voor van Alyssum calycinum L., door Dr. d e 

 Witt Hamer te Delft in overgroote menigte gevonden op 

 het kerkhof te Delft , dat opgehoogd was met zand uit Scheve- 

 ningen , waaruit zich dus laat afleiden , dat in de omstreken 



