186 



senburg aan den Rijn groeijende E u b i , waargenomen door 

 P h. J. Muller, en medegedeeld in de Flora oder Regens- 

 burger Botanische Zeitung van 1858 komen 61 species voor , 

 waarvan 33 door Muller nieuw opgestelde soorten. Wan- 

 neer men nu bij deze voegt een 30tal door W i r t g e n, K a 1- 

 tenbach, Ley, Auerswald en and. in den laatsten tijd 

 als nieuw aangegeven soorten, dan moet de vermeerdering der 

 duitsche Rubi met een 63tal sedert W e i h e en N e e s 

 von Esenbeck hunne Monographie over de duitsche 

 Rubi in het licht gaven , nog al verwondering baren , en 

 zeker grooten twijfel omtrent het soortelijk bestaan van vele 

 dezer doen oprijzen, hetzij dat dezelfde soorten bij de onderschei- 

 dene auteurs onder verschillende namen voorkomen , of wel 

 dat vele dezer nieuwe soorten slechts niet constante vormen 

 of wel hybriden zijn. 



Dat de .synonymie van vele soorten niet altijd even juist is , 

 kan uit het volgende blijken. 



In de u straks genoemde beschrijving der om Weissenburg 

 groeijende Rubi komt ook voor de Rubus discolor W. 

 et N. en als synonyma dezer soort worden geciteerd : 



R. r h a m n i f o 1 i u s W. et N., R. macroacanthus 

 W. etN. var. oblonga Wirtgen, R. p u b e s c e n s W. etN. 

 forma 1 en 3 , ld. var. glabratus, R. vulgaris W. et N. 

 var. u m b r o s u s. 



Uit de beschouwing der geciteerde specimina uit de verzame- 

 ling der Rubi Rhenani van W i r t g e n , welke specimina 

 ik u bij deze doe zien , blijkt het al dadelijk dat onmogelijk 

 alle deze tot dezelfde soort kunnen gebracht worden , ja wat 

 meer is , enkele behooren zelfs tot verschillende onderafdeelin- 

 gen van het geslacht. En wanneer nu ten laatste Muller 

 in eene latere bijdrage zegt , dat zijne R. discolor niet de 

 W e i h e s c h e soort is , en die hij ter onderscheiding van 

 deze laatste den naam van R, robustus geeft, dan kan men 

 zich eenigszins een denkbeeld vormen van de onzekerheid , die 

 er bij het bestemmen der Rubi, zelfs naar gedroogde speci- 

 mina , bestaat. Dat dit het onderzoek der Rubi zeer moeije- 

 lijk maakt, zal ik wel niet verder behoeven aan te toonen. 



