206 



door een kleincellige epidermis omgeven. Den dag voor het ontlui- 

 ken der bloem strekken zich al deze cellen zeer sterk en verheffen 

 het bloemdek daardoor binnen zeer korten tijd tot op een af- 

 stand van 1-2 Cm. van de toppen der beide schutbladen. De 

 bloeiende mannelijke bloemen verheffen zich dus veel verder 

 buiten de scheede dan de vrouwelijke, en door dit kenmerk is 

 het gemakkelijk de bloeiende planten der beide geslachten reeds 

 op een afstand van elkander te onderscheiden. 



De bloemen bezitten rondom de geslachtsorganen, die het 

 midden der bloem innemen , een krans van 20-30 honigkliertjes, 

 die uit het bloemdek ontspringen, en min of meer den vorm 

 van meeldraden hebben, daar zij schijnbaar uit een geel helm- 

 knopje en een klein helmdraadje bestaan; dit laatste zondert, 

 zooals Spr engel (Das e n t d e c k t e G e h e imniss,, 1793. 

 p. 441) reeds aangetoond heeft, aan hare oppervlakte honig af. 

 Deze honigkliertjes werden door Linnaeus (Genera p 1 a n- 

 tarum 1754 p. 238 No. 607) en vele anderen, die, even als 

 hij, slechts de vrouwelijke plant kenden, voor ware meeldraden 

 aangezien, tengevolge waarvan door hem de plant als twee- 

 slachtig beschouwd en onder de Polyandria (Ordo Hexagynia) 

 gerangschikt werd. 



Dat deze beschouwing onjuist is, is door Nolte in zijn uit- 

 voerige reeds aangehaalde verhandeling ten duidelijkste aange- 

 toond ; stuifmeelkorrels worden door deze organen nooit ge- 

 vormd 1), en ook de mikroskopische bouw van het parenchym- 

 weefsel van hun bovenst gedeelte toont geen overeenkomst met 

 den bouw van de helmknoppen in het algemeen, zoodat deze 

 organen ook eer als aanhangselen van het bloemdek dan als 

 geaborteerde meeldraden moeten beschouwd worden. Hiervoor 

 pleit ook de waarneming, dat zij in de mannelijke bloemen 

 juist denzelfden vorm en stand vertoonen als in de vrouwelijke. 



Deze onjuiste opvatting levert echter voor de geographische 

 onderzoeking een belangrijk voordeel. De schrijvers toch, die 

 slechts de vrouwelijke plant kenden, beschreven haar als her- 



1) Echter geven Hooker and Walter -Arnott, British 

 Flora 1860 p. 425 op : »The flowers are dioecious, but sometimes 

 the stamens on the fertile flower become perfect." 



