210 



Volgens dezelfde autoriteit is zij op verscheidene plaatsen, waar 

 zij nu algemeen is, oorspronkelijk aangeplant, ook buiten haar 

 oorspronkelijk gebied , b. v, in Suri^ey. (Zie ook Bentham, 

 Handbook of t h e B r i t i s h F 1 o r a 1866 p. 448). Op 

 het eiland Wight is zij genaturaliseerd : B r o m f i e 1 d , the 

 Phytol. 1849, p. 560 (volgens A. De Can do 11 e, G é o- 

 graphie botanique 1855 p, 633). 



In Schotland vermelden Hooker, Flora Scotica 1821 

 p. 171 en Gréville, Flora Edinensis 1824 p. 122 

 (N. p. 32) haar als hermaphrodiet, waaruit blijkt dat ook hier 

 slechts de vrouwelijke plant aangetroffen wordt. Algemeen 

 schijnt zij in Schotland niet te zijn ; bij Forfar, waar zij vroeger 

 ontbrak, is zij voor 1833 genaturaliseerd: Graham in 

 Flora 1833 II, p. 441. Evenzoo bij Duddingston en Cluny : 

 Hooker and Walker -Arnott, British Flora, 

 1860, p. 425. 



In Ierland wordt S. tusschen 54° en 56° NB. gevonden, dus 

 in de noordelijke helft, doch »very local, and probably not in- 

 digenous" : D. Moore and A. G. More, Contributions 

 towards a Cybele Hibernica 1866, p, 278. 



In Nederland is de S. zeer algemeen, de vrouwelijke exem- 

 plaren zijn, ten minste op vele plaatsen, veel algemeener dan 

 de mannelijke ; de bizondere groeiplaatsen zal ik later be- 

 spreken. 



In België geeft Crépin, Manuel de la Flore de 

 Belgique 1866, p. 298 van haar op: »Région septentrionale, 

 mais parait manquer a l'Est; zone calcareuse : St. Ghislain, Ghlin, 

 Quaregnon." Roucel, Flore du Nord de la France I, 

 p. 439 (N. p. 33) geeft haar in Brabant en Vlaanderen op, 

 doch vond slechts de mannelijke plant. 



In Frankrijk schijnt zij slechts genaturaliseerd voor te komen. 

 Rondom Parijs ontbrak zij in 1 776 : Bulliard, Flora Pa- 

 risiensis; in 1811 onderzocht Richard haar in de nabij- 

 heid van Parijs in den botanischen tuin van Trianon (Ri chard, 

 Mémoires sur les Hydrocharidées, inrMémoires 

 de rinstitut, 1811, II p. 26 et 27) en vond haar slechts 

 mannelijk. Later werd zij bij Marly en Meudon, beide in de 



