243 



vinden, werd ik tot nu toe teleurgesteld, en ik wilde de me- 

 dedeeling van deze nieuwe soort daarom niet langer uitstellen, 

 omdat zij wellicht door dezen of genen mijner medeleden opge- 

 merkt konde worden, wanneer zij haar kenden. 



K o c h geeft van Rumex Steinii de volgende diagnose : 

 »laciniis perigonii fructiferi interioribus ovatis , utrinque 

 setaceo-bidentatis, in apice protracto integerrimis , 

 omnibus calliferis , dentibus lacinia perigonii brevioribus , ver- 

 ticillis remotis, inferioribus folio fultis, superioribus nudis, foliis 

 radicalibus lato-oblongis basi cordatis , caulinis e basi rotundato 

 lanceolatis, superioribus lanceolatis." 



Deze soort zoude volgens K o c h verwant zijn aan Rumex 

 conglomeratus en nemorosus van welke beide zij 

 zich inzonderheid onderscheidt door de elsvormige getande bin- 

 nenste slippen van het perigonium. 



Van R. palustris Sm., waarmede zij door R e i c h e n- 

 b a c h voor synoniem gehouden Avordt , verschilt zij door den 

 overbUjvenden (niet tweejarigen) wortel , door de 2- tot 3-maal 

 breedere wortelbladeren , die aan den voet hartvormig zijn, en 

 door de niet aan den voet versmalde onderste stengelbladeren. 



Mijns inziens heeft de plant veel minder verwantschap tot 

 R. conglomeratus en nemorosus dan tot R. p a- 

 1 u s t r i s , en wel om de elsvormig getande perigoniaalslippen , 

 welk kenmerk bij de eerstgenoemde soorten nimmer voorkomt, 

 ofschoon de vorm dezer slippen nog wel van die van R. p a- 

 lustris verschilt. Bij deze laatste zijn ze smaller, meer 

 uitgerekt , bij R. Steinii aan de basis breeder. Aan het 

 door mij gevonden exemplaar, bevonden zich aan weerszijden van 

 elke slip 3 elsvormige tanden. 



Ofschoon ik nu wel de zekerheid heb , dat de door mij ge- 

 vonden plant werkelijk de R. Steinii is , moet ik echter aan 

 haar soortelijk bestaan twijfelen, omdat ik bij haar hetzelfde 

 vond , wat ik bij Rumex pratensis en maximus, 

 werkelijke hybriden , waargenomen had , te weten, dat de weinige 

 vruchtjes , die zich ontwikkeld hadden , steriel waren. 



Op grond van den vorm der bladeren en van de binnenste 

 slippen van het perigonium, scheen het mij toe, dat Rumex 



