24é 



bloemen van de verticilli 7 a 7^2 millimeter lang en 21/^ 

 millimeter breed. De voorste slip , bij Rumices steeds het 

 meest ontvs^ikkeld , heeft aan weerszijden dine lange elsvor- 

 mige tanden , die dikwijls langer zijn dan de slip breed is , en 

 is korreldragend. De beide andere slippen hebben veel kor- 

 tere tanden, en zijn niet korreldragend. De bloemen zijn zeer 

 lang gesteeld , terwijl de geleding van den bloemsteel veel dichter 

 bij de bloem is, dan bij de aanverwante soorten. De bloemtakken 

 zijn opgericht , aan den top een weinig knikkend ; de bloem- 

 kransen zijn los, alleen de onderste door een blad gesteund; 

 de eerste wortelbladeren zijn breed hart-lancetvormig , de daar- 

 op volgende driehoekig-hartvormig , spits, de onderste stengel- 

 bladeren breed-lancetvormig met afgeronde bases , de middelste 

 evenzoo lancetvormig , de bovenste lijnvormig, alle fijngespitst. 



Uit de U gegeven beschrijving en het exemplaar , dat ik U 

 hier tevens doe zien , kan het U blijken , dat tusschen dezen 

 Rumex-vorm en de aanverwante R. obtusifoliusendi- 

 varicatus grooter verschil bestaat dan tusschen andere 

 nauw verwante soorten , zooals bijv. tusschen R. nemorosus 

 en conglomeratus, en vermeen ik dezen vorm als eene 

 nieuwe soort te mogen aannemen. 



Ik heb hem, uit hoofde van de lange uitgerekte en smalle bin- 

 nenste perigoniaalslippen , Rumex leptanthes genoemd. 



Gaarne had ik de voorwerpen met geheel rijpe vruchten 

 willen inzamelen, om de plant door uitzaaiing te kweeken, 

 doch , daar zij dicht aan den weg stond , was ik bevreesd dat 

 de stengels , vóór dat de vruchten rijp waren , zouden verlo- 

 ren gaan. 



Eenige nieuwe , niet beschreven Rumexvormen , waaronder 

 eene bastaard van Rumex obtusifolius en conglo- 

 meratus en eene van R. obtusifolius encrispus, deze 

 laatste echter zeer verschillende van Rumex pratensis, 

 die ook slechts eene hybride van beide laatsgenoemden is , geef 

 ik U tevens ter bezichtiging. Ik houd R. pratensis voor ont- 

 staan uit de bevruchting van R. obtusifolius door R. c r i s- 

 p u s , en zoude gene derhalve de moederplant zijn , terwijl de 

 nieuwe hybridevorm, volgens mijne meening, ontstaan is uit de 



