330 



windingen vormt , en naar boven , in het sterk opgeblazen 

 gedeelte, in een bijna lecht opgaande lijn overgaat 



Terwijl bladen en takken voor het grootste gedeelte in het 

 droge voorwerp niet meer aanwezig waren, bevonden zich nog 

 eenige verdroogde overblijfsels daarvan nabij het uiteinde en 

 aan den binnen de eindelingsche opening ingekrulden top. 



Dit zeer merkwaardige verschijnsel van monstreuse ontwikke- 

 ling is reeds meer bij Valeriana officinalis waar- 

 genomen. De Hoogleeraar Al. B r a u n , die toevallig ook, naar 

 aanleiding van een hem medegedeeld voorwerp , in dezen 

 winter (in de Gesellschaft Natmforschender Freunde te Berlijn, 

 zie het overgenomen bericht in Bot. Zeit. 3 en 10 Jan.) het- 

 zelfde onderwerp behandelde, telt van de oudste waarneming af 

 (in 1695 door Dr. Salomon Reisel te Stuttgard Misc. 

 cur. s. Ephem. Acad. Caes. Leop. nat. cur. Decur. Ill, ann. 3, 

 obs. XXII. p. 24) , een elftal gevallen op , waarvan de meeste 

 op V. officinalis, een paar op andere soorten van dit 

 geslacht betrekking hebben. 



In de hoofdzaak kwamen deze voorwerpen met elkander en 

 met het hier beschrevene overeen. Steeds werden de bladin- 

 serties op eene enkele , min of meer spiralige of rechte lijn 

 vereenigd gevonden , en waren de strepen ten naastebij lood- 

 recht op die lijn gericht. Het onderscheid bestond in de grootte 

 en in de middellijn van het bovenste opgeblazen gedeelte , die 

 bij onderscheidene gevallen 4 , in enkele tot 8 cm. bedroeg , 

 omgekeerd bij sommige niet meer dan 3 of zelfs 2 cm. bereikte. 

 Voorts onderscheidden zich de twee in de laatste plaats door 

 Al. B r a u n zelven beschreven gevallen door een gedeeltelijk 

 normale , gedeeltelijk abnormale ontwikkeling. Bij het eene , in 

 1832 door Hart weg in het Bois de Vincennes gevonden 

 voorwerp, begon de aanzwelling een halven duim boven de 

 stengelbasis en droeg deze eerst nog twee aan elkander tegen- 

 overgestelde bladen , terwijl ook boven de slechts 2 cm. wijde 

 aamzwelling , die de bladen in ééne verticale rij droeg , we- 

 der een paar ongetordeerde stengelleden voorkwamen metdrie- 

 tallige bladkransen ; de top zelf was weder gedraaid en verarmd. 

 Bij het tweede voorwerp, afkomstig uit den Berlijnschen kruid- 



