328 



standen in de richting der gemeenschappelijke insertielijn) naoeten 

 dan ook , als de onderstelling juist is , in hun onderlinge ver- 

 houding gelijk gebleven zijn aan die der gedecusseerde bladen , 

 n. 1. bij afwisseling ij.,, 1/,^, i/j, ^j,^ enz. , hetgeen aan een versch 

 voorwerp van V al er i an a , door het tellen der ribben tusschen 

 de middelpunten der bladinserties of takken gemakkelijk zou te 

 constateeren zijn, en zich wellicht reeds op het oog door af- 

 wisselend ongelijke afstanden tusschen de opvolgende bladen 

 of takken zal openbaren. 



Een samenhang der bladbases is ook met deze voorstelling 

 in overeenstemming, maar zij treedt op secundair, n. l. als 

 gevolg van eene gewijzigde organisatie in den stengel , en het 

 is toch ook zeker in dezen , dat de mechanische kracht moet 

 worden gezocht, die weerstand biedt aan de strekking der leden 

 in de gewonen richting. De voeten der bladen als zoodanig 

 zouden daartoe onvermogend zijn. 



Volgens deze voorstelling liggen de bladen van hetzelfde paar 

 naast elkander , evenals Duchartre heeft opgemerkt ; doch 

 niet tengevolge van eene voorafgaande scheiding en latere sa- 

 menvoeging; tusschen hen ontwikkelt zich geen stengeliid, enkel 

 tuschen de bladparen onderling, en dat stengeliid wordt ge- 

 dwongen zich zijdelings in een cirkel te ontwikkelen , omdat de 

 uiteinden verbonden zijn. 



In elk geval is dus de naam dwangtorsie zeer te recht voor 

 dit verschijnsel gekozen. Indien al de deelen van den stengel zich, 

 behoudens die omkeering der richting, volledig hebben ontwik- 

 keld , zou men inderdaad , gelijk Masters wilde , de monstro- 

 siteit kunnen ontwarren. De monstreuse stengel is als 't ware 

 opgebouwd uit de als hoepels op elkander gestapelde , openge- 

 slagen en met de randen aan elkander vereenigde leden. Door 

 eene spiraalsnede langs de ribben moet men ze kunnen scheiden, 

 en het voorwerp oplossen in eene strook , waarvan de breedte 

 den omtrek van den normalen stengel vertegenwoordigt, en 

 waarin de leden wederom in de lengte boven elkander gelegen 

 zullen zijn. 



Deze strook , andersom , n.l. in de lengte opgerold , zal 

 dan ten naastebij den vorm van den normalen stengel terug 



