22 



van ganscher harte te mogen beamen. En 

 wanneer gij met mij erken t ; dat wij hen, die 

 de dood van ons scheidde , niet beter , niet 

 méér waardig kunnen eeren, dan door nate- 

 volgen het goede voorbeeld , dat zij in hun le- 

 ven en werken ons nalieten, dan zij ook voor 

 ons het offer, dat wij der nagedachtenis van 

 onzen Molkenboer toewijden, dit: dat wij ons, 

 als hij , zooveel andere pligten slechts toela- 

 ten , geheel toewijden aan de, belangen onzer 

 Vereeniging, en elkander ten allen tijde met 

 raad en daad dienen en helpen als trouwe 

 bondgenoten voor de gemeenschappelijke goe- 

 de zaak. Ja , laat ons , om met zijnen lofre- 

 denaar te spreken, »ook daarin hem trachten 

 »natevolgen, die in nederigheid en eenvoudigheid 

 »zijn weg hier heeft afgelegd, die zonder zelf- 

 zucht streefde naar kennis , die het wezen 

 »zocht boven den schijn en in wiens onbegrens- 

 » de zucht naar wetenschap en waarheid en op- 

 »regt godsdienstige gezindheid, ons een zoo 

 » waardig voorbeeld ter navolging is gebleven." 



De treurige pligt is vervuld, M. H! Ik keer 

 terug tot mijn taak als verslaggever. 



Mogen dan bij den blik, dien wij rugwaarts 

 willen werpen, de feiten der verloopen tien 

 jaren, als bekend, worden voorbijgegaan, — 

 om zoo nuttiger kan het overzigt wezen van 

 't geen de Vereeniging tot stand bragt , van 



