62 



culatis subternis, perianthio capsula obtusa longiore Vis. 

 PL Dalm. Lp. 112. 



Affinis admodum J. bufouio , a quo vero recedit prae- 

 sertim inflorescentia; in ill o flores unilaterales solitarii secus 

 cymae ramos dispositi, in hoc flos solitarius in dichotomia 

 ramorum , in apice vero bini vel terni aggregati , ramis 

 ipsis ceterum nudis, hinc habitus plantae florentis satis 

 diversus. 



Koch, op het voorbeeld van Roem. en Schult. 

 Syst. Veg. Vol. Vil. p. 1. pag. 226, noemt de- 

 zelve in zijne Synops. fl. Germ, et Helv. Vol. II. 

 pag 845 eene variëteit van J. bufonius L., met 

 deze kenteekenen : Caule humiliore , robustiore, 

 floribus binis ternisve fasciculatis. Als synonym 

 voert hij aan J. mutabüis Savi pag. 344, en 

 J. hybridus Brot. lusit. I. pag. 513, waarmede 

 denkelijk dezelfde Juncus bedoeld is. Reichen- 

 bach daarentegen erkent weder J. insulanus Vis' 

 als soort met deze diagnose: 



„radice fibrosa , foliis linearibus canaliculars , calamus 

 paucis, corymbo decomposito, floribus subbinis fasciculatis, 

 alaribus teminalibusque , sepalis acuminatis, capsula obliqua 

 obtusa longioribus." Ie. fl. Germ. IX. N°. 877—881. 



Als synonym geeft hij op: J. fasciculatus Bert. 

 Fl. It. en J. bufonius var. (3. Desfontaines. 



Ik leg hierbij ex. over in het duin bij Over- 

 veen verzameld, die mij voorkomen aan de 

 beschrijving, zoo wel als aan de afbeelding te 

 beantwoorden; uitlandsche specimina ter ver- 

 gelijking bezit ik niet; die zulken bezitten mog- 



