174 



zij op vochtigere en beschaduwde plaatsen 

 voorkomt, hare bladen verlengt en versmalt 

 (b. v. y lucorum), ze daarentegen verkort en 

 verbreedt in hare heide- en duinvormen, dan 

 kunnen wij niet toestemmen dat V. lancifolia 

 of lactea^ eene heideplant met lancetvormige bla- 

 deren, daartoe behoore. Intusschen komt het 

 mij wenschelijk voor, dat zij door onze leden, 

 die in de nabijheid der Geldersche heidevelden 

 wonen, levend onderzocht en nagegaan worde, 

 opdat die kenmerken, die aan gedroogde exem- 

 plaren van dit geslacht niet of slechts onvol- 

 ledig kunnen waargenomen worden, duidelijk 

 in 't licht worden gesteld. 



Erica cinerea L. Ik reken op uwe toestem- 

 ming, wanneer ik deze plant eene belangrijke 

 aanwinst voor onze Flora noem. Want, hoezeer 

 door den Heer v. Hoven bij Maastricht waar- 

 genomen (Prodr. p. 146], ontbrak ons eene 

 tweede groeiplaats, ten gevolge waarvan de door 

 de Gorter vermelde (Naarden en de Bildt) twij- 

 felachtig moesten schijnen. Die twijfel schijnt 

 mij toe, thans niet weggenomen, maar ver- 

 zwakt te zijn. Het blijkt nu althans, dat de 

 bedoelde soort geene bergachtige standplaats 

 behoeft, 't geen uit de Limburgsche groeiplaats 

 en uit de opgave in Le jeune en Ccurtois (Comp. 

 II, p. 55J van haar voorkomen in Luik en He- 

 negouwen zou kunnen opgemaakt worden en 



