de uitgave van den Prodromus, dat is sedert 

 8 October 1851, ingekomen. Het spreekt van 

 zelven, dat ik al dat latere streng afgezon- 

 derd heb gehouden van het vorige, zoo 

 ten einde verwarringen te voorkomen , als- 

 mede opdat dwalingen die ik en anderen 

 begingen, niet op rekening der overledenen 

 zouden gesteld worden. Overigens is het 

 formaat enz. natuurlijk hetzelfde en bevin- 

 den zich de bladen ook in dezelfde grijze 

 vellen, doch zijn onmiddellijk door het ge- 

 mis van de gekleurde étiquette van de au- 

 thentieke te herkennen. Ik heb echter geaar- 

 zeld of ik de nieuwe specimina in losse 

 enveloppen, zoogenaamde kapsels, zoude 

 bewaren of wel op strooken papier zoo 

 als ik gewoon ben, zoude opzetten. Voor 

 beide wijze is veel te zeggen. Ik geef aan 

 de laatste de voorkeur, alsniet ligt permutatie 

 of verwisseling toelatende, anderen doen het 

 aan de eerste manier ; ik wist niet beter te 

 doen in dit geval dan zoo te doen als de inzen- 

 ders wilden, dat is : wat ik in enveloppen 

 vindt, laat ik in enveloppen en wat ik 

 open vind, hecht ik op mijne wijze op 

 strooken. Wat het getal inzenders betreft, 

 met leedwezen moet ik zeggen, dat het 

 slechts 5 bedraagt. Dit zijn hunne namen: 

 de Heeren van der Sande Lacoste, Abeleven, 



