137 



■door een oppervlakkige conidiën-vorming of het verdi-ingen van 

 cellen of gedeelten van weefsels door de ontwikkeling der 

 sporenvruchten. In vele gevallen is ook de dood der cellen 

 liet directe gevolg van de aanwezigheid van de schimmel. 



Onder de indirecte gevolgen vat ik alle wijzigingen 

 samen, welke dikwijls op eenigen afstand van de hyphen 

 optreden, maar die in geen geval alléén mechanisch te ver- 

 klaren zijn. Ik behoef nauwelijks te zeggen, dat deze laatsten 

 meestal van meer belang zijn dan de eersten en dat wij ons 

 dan ook voornamelijk daarmede zullen bezighouden. 



In de meeste gevallen zullen zij wel gevolgen zijn van de 

 veranderingen, welke de parasiet in de verdeeling der voe- 

 dingsstoffen tijdens den groei teweeg brengt. 



Ik laat hier een lijst volgen van de door mij tot op heden 

 onderzochte gevallen; de meesten zijn door mij zelf op de 

 aangegeven groeiplaatsen verzameld. Den Heeren, die mij door 

 toezending van materiaal ondersteunden, hierbij mijn vriende- 

 lijken dank. (Zie hier neven). 



Onder de opgenoemde gevallen veroorzaken Aecidium Ra- 

 nunculi, Thalictri, Asperifolii en Ptarmicae, geen andere 

 dan chemische en directe veranderingen in de aangetaste 

 plantendeelen. Hetzelfde zal wel het geval zijn met de meeste 

 Puccinia- en Uromyces -soorten, zoowel als met de meerder- 

 derheid der Ascomyceten. Wij kunnen ze dus buiten be- 

 schouwing laten. 



Alle overigen met uitzondering der genoemde Ustilagineeën, 

 Puccinia suaveolens en Exoascus alnitorquus, waarover wel- 

 dra nader, zijn oorzaak, dat de aangetaste plantendeelen, wanneer 

 zij volwassen zijn, minder van den jeugdigen toestand verschillen 

 dan anders het geval is; m. a. w. de aanwezigheid van de 

 parasiet verhindert meer of minder de differentieering der 

 primaire weefsels of ten minste de vorming der secundaire met 

 hun bestanddeelen. Bij vele treden tegelijkertijd hiermede 



