160 



ringen is in onze Flora nog betrekkelijk gering in verhouding 

 tot die van andere gewesten en daar zullen er, dunkt mij, 

 nog veel meer vergissingen door ontstaan. Bijvoorbeeld wordt 

 de naam Amygdalus door K u n t z e thans toegepast op 

 het bekende Indische Sterculiaceëngeslacht Heritiera Ait. welks 

 naam met den auteursnaam G m e 1 i n door hem wordt overge- 

 bracht op een Monocotylgeslacht uit de familie der Haemo- 

 doraceae, dat tot dus verre als Lachnantis £"/?. bekend was. 

 Het Indische geslacht D err is Lo«r. wordt P ter ocarp us L. 

 (1747) en het geslacht, dat wij tot dusverre als P t e roe a rp u s L. 

 (1763) kenden, wordt Lingoum Rumph. Het invoeren van 

 de Eumphiaansche namen brengt in de Flora der tropische ge- 

 westen een ware omwenteling te weeg. Dit wordt dan ook 

 van verschillende kanten bestreden en niet zonder grond. Het 

 werk van Rumphius is toch, schoon eerst uitgegeven tusschen 

 1740 en 1750, reeds omstreeks 1690 geschreven en stond dus 

 zeker op voorlinneaanschen bodem. Het begrip, om den ge- 

 slachtsnaam te gebruiken voor een groep van verwanten, stond 

 dien schrijver zeker ver, zooals blijkt uit het feit dat hij een 

 gemeenschappelijken naam gebruikte voor harsleverende planten, 

 die overigens in kenmerken ver van elkander verwijderd waren. 



Er zou over verschillende punten, dit werk betreffende, nog 

 veel meer gezegd kunnen worden, doch daar ik het boek eerst 

 kort geleden ontving, kan ik er slechts een voorloopige 

 bespreking van geven. Mijn hoofddoel was, er uwe aandacht 

 op te vestigen, die het m. i. volkomen waard is. 



Hoe of er ten opzichte van Kuntze's werk gehandeld wor- 

 den zal door de verschillende schrijvers, moet de tijd leeren. 

 Het is een feit, dat het van te groote beteekenis is, dat men 

 verwachten kan dat het genegeerd zal worden. Hoogst waar- 

 schijnlijk zullen in het eerstvolgend Botanisch congres zijne 

 stellingen wel besproken worden en van de resultaten der 

 discussies aldaar zullen vele botanisten hunne verhouding tot 

 het werk laten afhangen. 



J. G. BOERLAGK. 



