2e Bglage tot de Buiteng. Winter- 

 vergadering, 16 April 1892. 



Het teekenen van moeielijk zichtbare bijzonderheden in mikros- 

 kopische beelden, met behulp van de Camera lucida. 



DOOR 



De. J. W. Chr. GOETHART. 



Het zien van mikroskopisclie beelden berust geheel op ver- 

 schillen in lichtintensiteit (afgezien van de kleur) tusschen 

 verschillende gedeelten van het gezichtsveld. 



Om de zaak eenvoudiger te maken zullen wij veronderstel- 

 len, dat wij te doen hebben met een gezichtsveld, waarvan 

 de ééne helft eene andere lichtintensiteit heeft dan de andere, 

 en noemen wij die intensiteiten van het mikroskopische beeld 

 voor het sterkst verlichte gedeelte I^ en voor het zwakst ver- 

 lichte h — ')■ 



Men kan nu met het oog slechts dan een verschil waarne- 

 men, wanneer Ïb — !& een constant blijvend deel van I& be- 

 draagt, dus — Y — constant. Wordt In — Iö kleiner, dan 



kunnen wij het lichtverschil niet meer waarnemen ; wordt 

 daarentegen de waarde grooter, dan wordt het verschil iramer 

 duidelijker. Men stelle zich nu eens voor dat het verschil tus- 

 schen Ijs en Ib juist de boven omschreven grenswaarde bedraagt, 

 zoodat men het nog even kan waarnemen. — 



Wanneer ik nu op een of andere wijze beide gedeelten van 

 het gezichtsveld verlicht met eene en dezelfde hoeveelheid licht, 

 dan zal, wanneer ik die hoeveelheid L noem, weliswaar het 

 absolute verschil (lu + L) — (I& + L) juist even groot zijn 



1) Voor uitvoeriger beschouwingen over de theorie van de Camera lucida 

 vergel: E. Giltay: Inleiding tot het gebruik van den microscoop, pag. 101 volg. 



Ned. Kruidk. Archief. VI. Ie Stuk. 11 



