162 



als vóór het toevoeren van L, maar de waarde voor het rela- 



tieve verschil : ^ ;=? — ttx s'.al kleiner zimdan^ — ^ , 



(Ifc + L) -^ If, ' 



daar beide breuken denzelfden teller hebben (1^^ — h), doch 



de eerste een' grooteren noemer. 



Hieruit volgt dus, dat nu het verschil in in- 

 tensiteit tusschen de beide helften van het ge- 

 zichtsveld onzichtbaar geworden is. 



Dit toevoegen van oene lichthoeveelheid is nu juist wat er 

 gebeurt bij het teekenen met de Camera lucida. 



Daarbij toch neemt het oog tegelijk het beeld van het ge- 

 zichtsveld, en dat van het teekenvlak waar. De lichtintensiteit 

 zal dus nu voor ieder der beide helften van het gezichtsveld 

 bedragen : 



Ïb~\~ Intensiteit van het teekenvlak en 



Noemen wij die intensiteit van het teekenvlak = T^, dan 

 vinden wij voor het gecombineerde beeld dat het ver- 

 schil tusschen Ib en 1?, slechts dan is waar te nemen, wanneer 



Ib + It ) - ih + ït) Is-h _ . 



4 — r^ = =? — I T > grenswaarde. 



ih 'T- h i& -r i< 



Bij moeielijk zichtbare structuren zal dus eene 

 groote lichtintensiteit van een teekenvlak het 

 beeld onduidelijk of zulks onzichtbaar maken — ; 

 en wanneer die structuren zéér moeielijk zichtbaar zijn (dus 



hun intensiteitsverschil — j ■' tot de grenswaarde nadert), 



dan zal reeds eene zeer geringe lichtintensiteit van het teeken- 

 vlak daartoe voldoende zijn ! — 



Zulke zeer moeielijk zichtbare structuren worden dan ook 

 immer onzichtbaar wanneer men tracht hen op wit papier 

 te teekenen. 



Bovendien is er in dit geval nog eene oorzaak die het tee- 

 kenen bemoeielijken kan, en wèl dat men het teekenvlak zoo- 

 danig moet verduisteren, dat de punt van de teekenstift niet 



