3e Bijlage tot de 56e Verg. der Ned» 

 Bot. Vereen. 28 Jan. 1893. 



Over de eigenaardige heterostylie der bloemen 

 van Erytroxylon 



DOOR 



Dr. W. B U R C K. 



(plaat III EN IV.) 



De Erythroxyleae behooren in hoofdzaak tot de Flora 

 van Zuid-Amerika en West-Indië. In de Monographie van 

 Peyritsch, voorkomende in de Flora Brasiliensis van von 

 Martins en Eichler, werden niet minder dan 82 soorten 

 van 't geslacht Erythroxylon beschreven, alle behoorende 

 tot de Nieuwe Wereld. In vergelijking hiermede is het aantal 

 in Azië voorkomende soorten betrekkelijk gering. In de Flora 

 van Britsch-Indië vindt men slechts 6 soorten aangegeven en 

 in den Maleischen Archipel werden tot op-heden 5 soorten 

 ontdekt. 



De beschrijving dezer 5 Nederlandsch-Indische soorten gaf 

 mij aanleiding een onderzoek in te stellen naar den eigenaardigen 

 bouw harer bloemen ; dit werd mij nog gemakkelijker gemaakt 

 doordien er behalve deze nog 4 soorten in den Plantentuin 

 te Buitenzorg worden aangetroffen van elders ingevoerd en 

 die geregeld bloeien en vrucht dragen, nl. E. lucidum Moon 

 uit Ceylon, E. laurifolium, E. Coca var. Spruceanum 

 Burck en E. Bolivianum Burck. 



Reeds door Darwin ^) en door Peyritsch ^) werd er op 

 gewezen, dat de soorten van Erythroxylon zich voordoen 

 onder twee verschillende vormen, n.l. met langstijlige en kort- 

 stijlige of dolichostyle en brachystyle bloemen. 



*) Darwin, DiSerent Forms of Flowers p. 121, 

 ") Peyritsch, Erythroxyleae in Flora Brasiliensis, 



