260 



dezen toestand van overgang bevindt zich b. v. E. Burma- 

 nicum; de middelstijlige bloem B zal overgaan tot een vorm 

 met stijl van middelbare lengte en lange meeldraden, B^ fig. 

 7, in welken toestand wij bloemen hebben aangetroffen van 

 E. vacciniifolium en E. coelophlebium; de kortstijlige 

 bloem C zal overgaan in een vorm met korten stijl en lange 

 meeldraden, C^ fig. 7, gelijk die, welke zijn aangetroffen bij E. 

 parvistipnlatum en E. revolutum. 



Voorts is het te verwachten, dat de vormen C meer en 

 meer in aantal zullen afnemen, aangezien er twee legitieme 

 bewerkingen mogelijk zijn tusschen A^ en B^, geen enkele 

 tusschen B^ en C^ en slechts ééne tusschen A^ en C^ waar- 

 door de vormen A^ en B^ steeds in aantal moeten toenemen en 

 de soort eindelijk zal overgaan tot normale dimorphe heterostylie. 



Eene omgekeerde wijze van beschouwing, nl. een overgang 

 van dimorphe tot trimorphe heterostylie zou gelijk wij zoo 

 even reeds gezegd hebben, zeker niet voordeelig zijn voor de 

 soort en wijst ook niet op analogie met hetgeen bij andere 

 heterostyle planten valt op te merken ; maar bovendien zou 

 eene verklaring van de wijze, waarop zulk een overgang zou 

 plaats hebben niet gemakkelijk zijn. Zij zou ons dwingen om 

 aan te nemen, dat niet alleen de meeldraden zich onderscheiden 

 door eene groote variabiliteit en lengte, maar ook de stijlen en 

 dat in sommige bloemen de stijlen neiging vertoonden om 

 korter te worden, terwijl zij in andere bloemen deze neiging 

 niet aan den dag legden en verder ook, dat in sommige bloemen 

 de meeldraden zich verlengden, terwijl zij in andere korter werden. 



De soorten van het geslacht Erythroxylon 

 moeten derhalve worden beschouwd als hete- 

 rosty 1-trimorphe planten, die in een toestand 

 van overgang verkeeren om heterostyl-dimorph 

 te worden. 



Het is zeker een zeer opvallend verschijnsel, dat alle thans 

 bekende Erythoxy Ion-soorten, ± 93 in getal, zijn gebleken 



