309 



Ankersmit ^pallida genoemd van Artemisia vul- 

 garis, het eerst door hem tusschen steentassen aan 't kanaal 

 te Apeldoorn in 1890, in verdere ontwikkeling in 1892 waar- 

 genomen. De stengel is geelgroen, de bovenvlakte der bladen 

 blijgroen, de achtervlakte • witviltig, de bloemhoofdjes bleek- 

 groen, bijna wit. Volgens de waarnemingen van den Heer 

 Kok Ankersmit bloeit deze verscheidenheid 14 dagen 

 vroeger dan den gewonen vorm. 



Als opslag in den tuin Marokko te Apeldoorn verzameld, 

 werden nog ingezonden: 



*Herniaria hirsuta L., van West-Azië en Europa, 

 vooral zuidelijk, maar verspreid tot in België en eene enkele 

 plaats in Engeland. De kelkbladen loopen in een stekelhaar 

 uit en zijn bovendien over hare geheele oppervlakte met 

 stekelharen bezet; de bladen zijn gewimperd. Verwant is de 

 meer uitsluitend zuidelijke H. cineraria De, die in de 

 meeste exemplaren een meer gedrongen en nog meer stekel- 

 harig karakter vertoont, terwijl het tophaar der kelkslippen 

 niet zoo boven de andere uitsteekt. Ook zijn de takken een 

 weinig meer opstijgend. Maar scherp zijn de grenzen niet. 



*Erigeron linifolium Wüld., van Zuid-Europa 

 en Noord-Afrika, die zich onderscheidt door lange smal-lijn- 

 vormige, alle spitse bladen, terwijl bij E. acre de onderste 

 langwerpig spatelvprmig zijn met stompen top. Ten aanzien 

 van de bloempjes behooren E. canadense, E. acreen 

 E. linifolium tot drie verschillende afdeelingen van het 

 geslacht; de eerste met alleen lintvormige bloempjes, de 

 tweede met van buiten lintvormige, van binnen draadvormige 

 2 — 3 tandige bloempjes, de derde met alleen draadvormige. 

 Het zaadpluis is bruinachtig, de bloemhoofdjes middelmatig 

 groot, de plant aangedrukt-harig. 



Ten slotte nog een ontvluchte tuinplant aan den Eijn bij 

 Arnhem, nl.: 



*Phacelia tanacetifolia Benth., eene Hydrophyl- 

 lacée uit Californië. 



