Ie BIJLA&E tot de 56e Vergadering^ der Nederl. 

 Botanische Vereeniging, 25 Augustus 1893. 



OVER 

 HET DICHROISME IN HET GESLACHT 



POLYGONUM. 



Vraag aan d.e op d.e "Vergaclering tegen^voordige leder». 



DOOR 



Dr. M. W. BEIJERINCK. 



Voor eenige jaren vond ik op een bouwland, rijk begroeid 

 met Polygonum nodosum, eenige exemplaren dezer 

 soort, waarvan de bloemen niet rood maar zuiver groen gekleurd 

 waren. Van de groene planten, welke ik aanvankelijk als een 

 bijzondere variëteit beschouwde, nam ik zaden mede en zaaide 

 die in een tuin te Delft uit. Tot mijn verwondering kwamen 

 daaruit in het volgende jaar wel meerendeels groene planten 

 op, maar er waren er toch ook zeer vele onder die gewoon rood 

 bloeiden. Van dien tijd af heb ik op de bloemkleur van de 

 verschillende Polygonumsoorten gelet en ben tot het besluit 

 gekomen, dat de tweekleurigheid bij eenige soorten een nor- 

 maal verschijnsel is, dat echter niet als variëteitskenmerk kan 

 worden opgevat, maar in dezelfde rubriek te huis behoort 

 als de dioecie en de heterostylie. De hoofdreden, waarom hier niet 

 aan een variëteitsverschil kan gedacht worden zie ik vooral 

 daarin, dat de roode en groene planten op elke uitgebreidere 

 groeiplaats gemengd voorkomen, vaak zelfs in ongeveer gelijk 

 aantal, hoezeer meestal het rood overweegt. Gewoonlijk zijn de 

 roode en groene individuen scherp onderscheiden, overgangs- 

 vormen, d, w. z. exemplaren met roodachtig groene bloemen, 

 ontbreken echter niet geheel. Aan één en dezelfde plant echter 

 heb ik nimmer de beide bloemvormen scherp gescheiden 



