390 



uitei'ste, de steunblaadjes of scheedevleugels bij B. d i v a r i c a- 

 t u m als geheel aangegroeid en ongeoord beschreven. Zeer laag 

 aangegroeid daarentegen, dus met een vrij uitstekend gedeelte 

 dat aanmerkelijk hooger is dan het aangegroeide deel, zijn 

 deze organen bij B. o 1 o 1 e u c o s. Zij hebben bovendien daar, 

 behoudens eene kleine afronding der hoeken, een ongeveer vier- 

 kanten ruitvorm (fig. 5) en zij hebben dien vorm niet slechts 

 bij de hoogste, maar ook, hoewel in kleiner afmeting, bij de 

 lagere bladen, zoodat de soort — die trouwens ook in andere 

 opzichten zeer duidelijk is — er dadelijk aan te herkennen 

 valt. Bij de lagere bladen van B. fluitans zijn de vrije 

 toppen dezer deelen spits en het aangegroeide gedeelte is veel 

 langer dan het vrije. Bij de hoogste bladen dezer zelfde soort 

 ontwikkelen zich zeer breede en stompe, dus dwars-langwerpige 

 ooren, en dit is de vorm die ook bij de andere soorten, in 

 de hoogste bladen, gewoon is (fig. 3, 4). B. d i v a r i c a t u m 

 wordt algemeen beschreven als geheel van ooren verstoken ; 

 maar uit enkele exemplaren van ons herbarium blijkt, dat de 

 hoogste bladen ze toch nu en dan bezitten, en wel in dien- 

 zelfden breeden en stompen vorm. Voor de kritische soorten 

 is er geen kenmerk uit te putten. Zij zijn daar in 't algemeen 

 breed en stomp, iets meer dan halverhoogte (% der hoogte) 

 aangegroeid, terwijl zij bij de lagere bladen kleiner worden 

 of ook geheel ontbreken. Alleenlijk valt, ten aanzien van deze 

 soorten, op te merken, dat de scheeden bij B. Baudot i, 

 evenals de geheele plant, onbehaard zijn. 



De bladen kunnen voorts gesteeld of ongesteeld zijn. Men 

 rekent dan als steel het gedeelte tusschen den top der scheede 

 (of het hoogste aanhechtingspunt der steunblaadjes) en den 

 voet der bladschijf, dus, bij ondergedoken bladen, het punt waar 

 de verdeeling in slippen begint. Bij B. divaricatum zijn de 

 bladen, in dezen zin, altijd ongesteeld, of uiterst kort gesteeld. 

 De verdeeling in slippen begint vaak onmiddellijk aan den 

 top der scheede. Bij B. fluitans zijn de lagere bladen 

 altijd lang gesteeld, de hoogste kort gesteeld of zittend. Bij 



