395 



voetlobben elkander raken, dan heeft men 3°. den schil dvorm. 

 Het blad is dan, in de meest tyiDische gevallen, in vijf slippen 

 gespleten, die elk weder gekarteld zijn, meest met vier, soms 

 ook met 3 of 5 kartels, (fig. 29, 30). Zoowel bij den truncaten 

 als den peltaten vorm kunnen in plaats van stompe kartels 

 ook spitse tanden of slippen voorkomen, (fig. 27 — 29). Dit is 

 zeldzamer, maar komt nu en dan voor ; soms vindt men beide 

 vormen aan eene zelfde plant, ook wel aan hetzelfde blad naast 

 elkander. Het is een merkwaardige overgang van drijvende tot 

 ondergedoken bladen (fig. 27). Tusschen de hoofdvormen: 

 5-lobum, truncatum en peltatum kan men toestanden met de 

 namen 5-lobo-truncatuni en truncato-peltatum onderscheiden, 

 daar zij als ongevoehg in elkander overgaan. 



Van den schildvorm komt men verder tot dien, waarbij het 

 blad niet in 5, maar in 3 slippen is verdeeld. 4°. Staan de 

 tripartite vormen naar alle zijden gelijkmatig uit, dan zijn 

 ze ieder op zich zelf wigvormig, vaak met een weinig bol- 

 staande zijden, welken vorm men als obovato-cuneaat beschrijft 

 (ïïg. 31, 32). Ze kunnen echter ook zuiver wigvormig zijn 

 en dichter bij elkander staan; men komt zoo tot den trun- 

 cato-cuneaten (fig. 33), en eindelijk, wanneer zij zoo smal 

 worden, dat het geheele blad een wigvorm verkrijgt, tot 

 den typischen tripartiten vorm dien wij cuneato-tripartiet 

 zullen noemen. De insnijdingen, die reeds bij den peltato- 

 tripartiten vorm tot dicht bij den voet naderen, gaan dan 

 nog dieper, zoodat het blad geheel gedeeld is ; zelfs verkrij- 

 gen de drie onderdeelen wel elk afzonderlijke steeltjes (fig. 34). 



Van hieruit komt men 5". tot de overgangsbladen, waar 

 de slippen nog smaller, lijn-wigvormig zijn, en daardoor naderen 

 tot den vorm der ondergedoken bladen (fig. 35). Hierbij sluiten 

 zich eindelijk 6". de bladen der terrestrische vormen aan, nl. 

 van die voorwerpen welke zich aan de oevers, in uitge- 

 di'oogde slooten of plassen, kortom op vochtigen bodem in de 

 lucht ontwikkelen. Zelden komen aan deze landplanten ook 

 bladen van den drijvenden vorm voor, en misschien 



