409 



ziltwatervorm van de noordelijke DuitscLe zeekust, als waar- 

 mede synoniem hij E. tripartitus §. obtusifolius van 

 Decandolle beschouwde, en dien hij in Heft 82 van Sturm 

 met dezen voordroeg onder den naam van R. P e t i v e r i, 

 in de 2^^ editie der Synopsis als R. P e t i v e r i a minor, 

 terwijl de vroegere R. aquatilis tripartitus den naam 

 R. Petiveri /3 maior verkreeg. 



Eene verwarring in de synonymie met den R. triparti- 

 tus van N o 1 1 e uit Holstein, die achtereenvolgens met R. 

 Petiveri maior (aquatilus d tripartitus) en 

 minor werd vereenigd, kunnen wij hier buiten beschouwing 

 laten. 



De aldus niet zonder hindernissen en inderdaad uit hete- 

 rogene bestanddeelen opgebouwde soort : R. Petiveri werd 

 alras op hare beurt weder afgebroken. 



Reeds het jaar na de uitgave der Synopsis beschreef 

 L 1 o y d (1845) R. ololeucos^ zijnde de R. tripartitus 

 (3 obtusifolius van Decandolle en dus een deel van 

 R. P e t i V e r i minor van K o c h, als afzonderlijke soort. 

 G o d r o n gaf (1848), naar aanleiding van in Frankrijk gevon- 

 den voorwerpen, aan de ziltwaterplant den naam R. c o n f us u s, 

 zoodat, van R. Petiveri, alleen de var. maior overbleef. 



Anderzijds werd echter, omgekeerd, de zilte vorm der Duit- 

 sche kust als type van den R. Petiveri van Koch be- 

 schouwd, en dit geschiedde ook in den Prod r o mus Florae 

 Batavae, op grond van een door Böckeler(dus conform 

 aan het citaat van Koch in de Flora van Sturm) aldaar 

 verzameld en als: R. Petiveri Koch apud Sturm getee- 

 kend exemplaar. 



De bedoeling is dus duidelijk ; maar, aangezien bij Sturm 

 en in de Synopsis onder R. Petiveri begrepen is, wat, 

 naar algemeene overtuiging, niet bij dezen ziltwatervorm 

 behoort, verdient de naam R. confusus, die ook door 

 G- a r c k e in zijne Flora van Noord- en Middelduitschland is 

 overgenomen, de voorkeur. 



