442 



s o i cl e s, rimpelig met witte korreltjes tussclien de rimpels, 

 met bollen rug en onduidelijke kanten, schoon geen geslachts- 

 kenmerk, want A. vernicosa Hook et Arn. heeft gladde 

 glanzige nootjes, zou toch ter herkenning van de soort 

 een goed kenteeken kunnen zijn, zoo dit overal hetzelfde was. 

 Dat is echter het geval niet. Bij enkele exemplaren vindt men 

 de rimpels en korrels zeer duidelijk, bij andere niet, in som- 

 mige gevallen is zelfs de oppervlakte van hetzelfde nootje 

 aan de eene zijde met rimpels en korrels, aan de andere met 

 onregelmatig verspreide wratjes bedekt, terv»^ijl ook de kanten 

 nu eens meer, dan minder duidelijk zijn. Van de soorten van 

 Lithosper mum echter, waarmede het geslacht eeuige 

 overeenkomst vertoont, kan men haar duidelijk onderscheiden 

 door de aanhechting der nootjes. Bij L i t h o s p e r m u m is 

 een vlakke, hoogstens eenigszins gewelfde bloembodem, waarop 

 de nootjes aan de basis zijn vastgehecht. Bij Amsinckia 

 vindt men in het midden van den bloembodem eene vieezige 

 as, en de nootjes zijn, behalve aan de basis, ook hieraan 

 bevestigd. Na verwijdering der nootjes blijft die as staan. 



Om die reden worden door Bentham en Hooker 

 L i t h o s p e r m u m en Amsinckia tot verschillende groe- 

 pen gebracht, de eerste tot de L i t h o s p e r m e a e, de 

 tweede tot de Eritrichieae. Ook de kiem van de 

 beide geslachten is zeer verschillend. Bij L i t h o s p e r m u m 

 zijn de zaadlobben plat, breeder dan lang, en onverdeeld, bij 

 Amsinckia zijn zij veel dikker, eivormig en diep tweespletig. 

 Ik ontleen deze gegevens omtrent L i t h o s p e r m u m aan 

 L. A p u 1 u m Vahl, omdat onze soort daarvoor ifi den 

 aanvang werd aangezien. Het is toch gebleken dat het ver- 

 moeden juist was in de vergadering door den Heer Kok 

 Ankersmit geuit, dat het door hem den löen JuH 1879 op 

 het stationsterrein te Deventer verzamelde exemplaar, dat in het 

 Kruidkundig Archief IH bl. 294 als L. a p u 1 u m voorkomt, 

 evenzeer tot onze soort behoort, zoodat hem de eer toekomt, 

 de plant binnen onze grenzen het eerst waargenomen te heb- 



