443 



ben. Behalve door de genoemde kenmerken verschilt Am- 

 sinckia lycopsoides nog van L i t h o s jd e r m u m 

 A p u 1 u m door den habitus, de bloeiwijze en de beharing. 

 De eerste toch is onregelmatig vertakt, wordt vier a vijf 

 decimeters hoog, draagt van onderen in de bladoksels eenige 

 alleenstaande bloemen en gaat naar boven in onbebladerde 

 trossen over, waaraan ten slotte de vrnchtkelken vrij ver 

 uiteenstaan. De platte, ruw korrelige, bij eenigszins sterke 

 vergi'ooting op vischschubben gelijkende basis der haren is 

 verder voor het geheele geslacht, vooral bij de oudere bladen 

 zeer karakteristiek. Bij L i t h o s p e r m u m A p ui u m daarente- 

 gen draagt de onvertakte hoogstens een decimeter lange stengel 

 aan den top vier of vijf korte aarvormige trossen. Bij de 

 vruchtrijpheid zijn de stengelbladen afgevallen en vindt men 

 aan de trossen de vruchtkelken dicht opeen door groote bladach- 

 tige schutbladen gescheiden. De haren zijn alleen aan de basis een 

 weinig gezwollen, doch hebben geen platten schub vormigen 

 voet. Daar een tweede exemplaar, dat in het Herbarium der 

 Vereeniging onder dezen naam ligt, tot L. a r v e n s e L. 

 behoort, ontbreken ons op het oogenblik nog de bewijsstukken 

 dat deze plant van de Middellands che zee in ons vaderland 

 werkelijk verwilderd voorkomt. De beide ver uiteenstaande 

 groeiplaatsen van onze Amsinckia daarentegen wettigen wel 

 het vermoeden dat ze nog wel meer hier en daar zal aange- 

 troffen worden, misschien wel met hare verwanten A . a n g u s- 

 tifolia Lehm. en A. intermedia FiscJi. et Mey., die 

 zich door smaller bladen onderscheiden. Overigens zijn de 

 verschillen met deze zeer gering en zou het wel kunnen zijn, 

 dat men in deze en de onze vormen eener zelfde soort moest 

 zien. Dan bleef evenwel de naam van A. lycopsoides als 

 die van de oudste behouden. Het is echter wel mogelijk, dat 

 die later gewijzigd worden zal, daar hij niet taalkundig juist is en 

 de soort eigentlijk A. 1 y e o p s i d i o i d e s zou moeten heeten. 

 Leiden, 6 Febr. 1894. 



