448 



ten Pflanze nicht bringen würden, ist der Nectar durcli die 

 Enge und Tiefe dieser Canale geschützt." 



Ik heb deze plaats hier aangehaald omdat ik daarop straks 

 nog zal terugkomen. 



Ofschoon dus hier, evenals bij Convolvulus arvensisde 

 nektarien binnen den meeldradenkrans gelegen zijn, openen de 

 helmknoppen zich toch, hoewel niet morphologisch, extrors, 

 omdat de toegang tot die nektarien door een bizondere inrichting 

 der helmdraden tusschen- deze en de bloemkroon zich bevinden. 

 Deze inrichting werd voor eenige jaren beschreven door 

 K. F. Jordan ^), die hem tot de volgende stelling bracht: 

 „Honigbehalter und Staubbeutel sind beide nach der Anflie- 

 gestelle der Insecten hingewendet" ^). Openden zich de hehn- 

 knoppen inderdaad op de gewone wijze intrors, gelijk men uit 

 Eichler's opgave zou meenen, dan zou deze inrichting voor 

 de plant van groot nadeel zijn, want het pollen zoude dan 

 binnen den meeldradenkoker vallen en aldus èn zelfbestuiving 

 onmogelijk maken èn kruisbevruchting beletten, doordien bloe- 

 menbezoekende insekten niet met het stuifmeel in aanraking 

 zouden komen. 



Wij zien diis hier een dubbele aanpassing der bloem aan 

 het bezoek van insekten, waardoor de hierboven vermelde regel 

 van Jordan bewaarheid wordt. De binnen de meeldraden 

 gelegen nektarien zijn slechts te bereiken door openingen daar- 

 buiten gelegen ; en opdat nu ook het stuifmeel niet onnut 

 verloren zoude gaan, ontlasten de helmhokjes, ofschoon zij 

 zich intrors openen, toch aan de buitenzijde wegens de eigen- 

 aardige uitgroeiing van het helmbindsel waarop Baillon de 

 opmerkzaamheid heeft gevestigd. Voor de bloem zijn biologisch 

 deze meeldraden met extrorse gelijk te stellen. 



Van het Gynaecium kan ons alleen de stijl en de stempels 



*) K. F. J o r d a n. Die Stellung der Honigbehiilter und der 

 Befruchtungswerkzeuge in den Blumen. Flora 1886. (Regensburg). 

 p. 195 en v. 



') 1. c. p. 217. 



é 



