457 



zoodat alle bloemen op de een of andere Avijze moesten besto- 

 ven zijn. 



De van n**. 7 tot n*'. 16 gemelde sj'iphiden gedragen zich 

 allen op dezelfde wijze, — zij vreten allen pollen en laten de 

 nektarien ongemoeid. 



Tot dit doel vliegen zij meestal op de helmbokjes en den 

 stempel en kunnen dus zelfbestuiving van de eigen bloem 

 (autogamie) bewerkstelligen. Voordat zij een tweede bloem 

 bezoeken rusten zij meestal op een blad uit en ontdoen zich 

 dan van het aanklevende pollen, zoodat zelfs Geitonogamie 

 onwaarschijnlijk is. 



Empis livida L. vliegt oj) de bloemkroon en weet de 

 nektarien te vinden ; daarbij zijn hun lange pooten hun vaak 

 in den weg, waarmede zij in de vernauwing van de kroon 

 onbeholpen rondscharrelen, — daarbij gebeurt het vaak dat 

 zij de fruktifikatie-organen aanraken en zoo in de eerste plaats 

 zelfbestuiving, misschien ook vreemdbestuiving op nabijzijnde 

 bloemen derzelfde plaijt veroorzaken. 



Eristalis tenax L. komt zelden op de bloem — dan 

 echter pollenvretend. 



Sarcophaga al biceps vindt men enkele malen in de 

 bloem op de meeldraden, daarbij trachtende den nektar te 

 bemachtigen. 



Lucilia cornicina Fabr. vliegt op de bloemkroon, 

 raakt de meeldraden meestal niet aan en tracht ook den honig 

 te bereiken. 



Anthomyia ^) vliegt op de bloemkroon en dringt tot 

 de nektarien door — kunnen dus op die wijze niet bestuiven. 



Eindelijk is er nog een bloemenbezoekend insekt te vermel- 

 den, n.l, de gewone oorworm (Forficula auriculariaL.) 

 die echter voor deze plant een hoogst schadelijk dier is, daar 



^) Daar ik alleen wijfjes van deze vlieg verzameld heb, was de 

 soort niet wel te determineeren, daar de wijfjes te weinig soorte- 

 lijke verschillen oioleveren. 



