459 



bloemkroon met hare zniglappen en schijnt verstrooid stuifmeel 

 te genieten. Bovendien vond hij overdag ook Meligethes, 

 T h r i p s en P o d u r e n. Ofschoon Muller nooit zelf nacht- 

 vlinders de bloemen heeft zien bezoeken, werden door zijne 

 leerlingen herhaaldelijk talrijke exemplaren van Sphinx 

 Convolvnli L. daarop waargenomen ^). 



Door andere schrijvers wordt deze vhnder eveneens voor de 

 bevrachter van C. sepium gehouden; voornamelijk D e 1- 

 p i n o ^) geeft Sph. Convolvuli aan als de overbrenger 

 van het pollen op deze bloemen ; nu eens schrijft hij Mulle r 

 dat een zijner vrienden talrijke Sph. Convolvuli op deze 

 wijze heeft gevangen, doordien hij zich posteerde bij een 

 met winden begroeide heg, met duim en wijsvinger den toe- 

 gang tot de bloem omvatte en zoodra een windej)ijlstaart kwam 

 aanvliegen, den ingang tot de bloem door het samenknijpen 

 der vingers sloot ^) ; een andermaal merkt hij op dat de afme- 

 tingen der bloemen in het algemeen overeenstemmen met de 

 grootte der haar bestuivende insekten. Zoo zijn bijv. in Europa 

 de met den grootsten lichaamsbouw voorziene bestuivers de 

 Sphinges en eenige Cetonien en wanneer wij met een 

 vluchtigen blik de drie of vier grootste bloemen van Europa 

 uitzoeken, zoo vallen ons het eerst de bloemen der Pioenen, 

 van Pancratium maritimum en van C. sepium 

 in het oog en werkelijk worden volgens Delpino's waar- 

 nemingen de beide laatsten door Deiiep hia (Sphinx) 

 Convolvuli bestoven *). 



K i r c h n e r '^j gaat zelfs zoover van te beweren dat zij 

 door Sphinx Convolvuli bevrucht worden en door de 



^j H. Mulle r. 1. c. p. 263. 



^) Del pin o. Alcuni aj)punti, p. 17. 



') H. Muller. 1. c. p. 263. 



*) Cfr. Bot. Zeit. 1869. p. 794. 



^) Dr. Otto Kirchner. Flora von Stuttgart und Umgebung 

 mit besonderer Berücksichtigung der pflanzenbiologischen Verhal t- 

 nisse. p. 548. 



